De Colombiaanse godmother en Gerrit G.

Amerikaanse infiltranten, een spijtoptant en een Colombiaanse ’godmother’. Achter de onderschepte partij coke die de basis was voor het mega-onderzoek naar de corrupte douanier Gerrit G. zit een bijzonder verhaal. Het laat eens te meer ook zien hoe de Rotterdamse haven door criminele wereldspelers wordt gebruikt voor drugssmokkel.

Onderschept
Onderschept

Isabel ’La Tia’ A.-G. (57) heet ze. Bijnaam: La Tia of De Tante. Naar nu pas blijkt was zij het die een belangrijke rol speelde bij het grote transport van 300 kilo coke dat op 9 december  2013 werd onderschept in de Rotterdamse haven.

Een tip over die partij in 2014 was volgens justitie de aanleiding voor de omvangrijke corruptie- , liquidatie en drugssmokkelzaak waarin de douanier Gerrit G. een hoofdrol speelt. De beambte tegen wie justitie onlangs 16 jaar cel eiste, liet jarenlang containers drugs door de haven glippen.

‘La Tia’ vertegenwoordigde volgens justitie in België verschillende machtige cocaïnekartels in Colombia. Een slimme en gevreesde ’onderneemster’ die de schakel zou vormen tussen de Mexicaanse drugskartels, de Colombiaanse drugsleveranciers en klanten in Europa en Amerika.

Queen of cocaine. Het is verleidelijk te denken aan Griselda Blanco. De Colombiaanse drugskoningin die Pablo Escobar het vak leerde en de schakel was tussen Amerika en Colombia voor de cokehandel.

Bestudering van een Europees aanhoudingsbevel voor een Nederlandse verdachte uit december 2013 leert dat Nederland en België in de maanden ervoor contact hadden over La Tia en een pizzabakker uit Zolder, Gennaro B. (44).

Rinus Moerer
Rinus Moerer

La Tia en Gennaro B. waren volgens de Belgische en Italiaanse recherche betrokken bij de invoer van de onderschepte partij coke op 9 december 2013. Die ’toevallige’ onderschepping leidde zo goed als zeker tot de liquidatie van ’fruitboer’ en crimineel Rinus Moerer uit Steenbergen, van wie het bedrijf was waar de coke naar toe ging. De liquidatie was een vergelding voor het verlies.

De Tante en de pizzabakker werden begin dit jaar veroordeeld tot 12 jaar cel voor grootschalige cocaïnesmokkel, waarvan de Rotterdamse onderschepte partij deel uitmaakte. Ook zes Nederlanders werden veroordeeld in deze zaak. Dit was een van de grote organisaties die ervoor zorgden dat Antwerpen en Rotterdam in de laatste jaren werden overspoeld met coke. Een andere is de groep rond de broers Aquino uit België. Ook zij werden dit jaar veroordeeld voor smokkel via Rotterdam en Antwerpen.

Valse start?

Maar nu is er iets aan de hand. Het vermoeden bij advocaten in de douanier-zaak is dat de partij cocaïne in december 2013 helemaal niet per toeval is onderschept, maar al in beeld was na informatie van de Belgen en mogelijk de Amerikanen. Een gecontroleerde aflevering dus, met het doel een organisatie op te rollen.

Volgens de strafpleiters Sanne Schuurmans en Louis de Leon heeft het OM gesjoemeld met de start van het onderzoek naar Gerrit G. De tip over de partij in 2014, volgens het OM de start van het onderzoek, zou gefingeerd zijn. Puur om de werkelijke, mogelijk onrechtmatige aanleiding voor het onderzoek te verdoezelen, zeggen ze.

„Informatie over de daadwerkelijke start van het onderzoek lijkt bewust te zijn weggelaten uit het dossier. Het lijkt alsof die informatie later is ‘witgewassen’ via de tip in 2014. Als het is zoals het lijkt, kan dit een van de ergste opsporingsschandalen worden uit de geschiedenis”, zegt Sanne Schuurmans.

Hij wijst op de datum van het aanhoudingsbevel. Een uitgebreid stuk dat exact een dag na de onderschepping van de 300 kilo werd uitgevaardigd. Kan dat zo snel? Of lag het klaar voordat de partij werd onderschept?

Interessant is wat de Begische collega van de twee zegt. Hij verdedigde de Colombiaanse ‘godmother’.  „De Amerikanen lijken met undercoveragenten en een spijtoptant groot ingezet te hebben op deze operatie. De VS zien de groep rond La Tia als extreem belangrijk, vooral vanwege de gesuggereerde Mexicaanse connectie. Wij vermoeden dat justitie in België gebruik heeft gemaakt van Amerikaanse onderzoeksmethoden die hier niet zijn toegestaan”, zegt de advocaat van de Colombiaanse ’La Tia’, Philip Daeninck.

Als de rechtbank het eens is met de verdediging kan die een streep door het proces zetten. Het OM zal vermoedelijk vrijdag met uitleg komen over de omstreden start. Mogelijk is de uitleg heel simpel: we wisten gewoon niet van het onderzoek in België. Basta. En dat zou heel goed kunnen.

De Mexicanen in Europa

De Europese opsporingsorganisatie Europol ziet met vrees hoe de Mexicaanse kartels steeds meer grip krijgen op de drugshandel in Europa. Ze halen meer dan de helft van de coke uit Zuid-Amerika en doen zaken met Albaneze en Italiaanse organisaties. Coke stroom Europa binnen via vooral Rotterdam, Antwerpen en Italiaanse havens.

Nederlandse criminelen spelen een sleutelrol op logistiek gebied door vooral dankzij corrupte contacten de drugs door de Rotterdamse haven te loodsen. Mede dankzij de door corruptie ’lekke’ haven Rotterdam groeit de invloed van de gevreesde en zeer gewelddadige Mexicaanse kartels in Europa.

Oproep: wie heeft info over Erik van den Boogaart?

In het Schelde-Rijnkanaal bij het Zeeuwse Rilland werd vrijdagochtend 11 november het lichaam van Erik van den Boogaart gevonden (55) uit Spijkenisse gevonden. Hij bleek vermoord te zijn. Naar aanleiding van een  tip over de achtergrond van de moord ben ik op zoek naar meer informatie over Van den Boogaart.

Van den Boogaart was al sinds juni vermist. Wie kende hem goed en kan meer over Van den Boogaart vertellen? Waar in de Rotterdamse haven werkte Van den Boogaart precies?

Alle informatie is welkom en wordt honderd procent discreet behandeld. Reageren kan via m.van.wely@telegraaf.nl of anoniem via de contactpagina op deze site.

Mick van Wely

 

Opsporing Verzocht duikt in verdwijning Jolanda Meijer

Het is een van de grootste vermissingsmysteries in Nederland: de verdwijning van Jolanda Meijer (34) uit Groningen. De straatprostituee werd in 1998 voor het laatst gezien. Opsporing Verzocht besteedt dinsdag aandacht aan de moord. Moord: want de recherche gaat ervan uit dat Jolanda om het leven is gebracht.

Jolanda Meijer
Jolanda Meijer

Moorden zonder lijk behoren tot de taaiste moordonderzoeken. Er is meestal geen plaats delict en dus ontbreekt het vaak aan sporen, getuigen en kennis van de doodsoorzaak. Dat maakt niet alleen het rechercheren lastig, maar ook de bewijsvoering bij een uiteindelijk proces.

De zaak Meijer is om nog een andere reden interessant: met het oplossen van de moord kan een recherche mogelijk een tweede moord wegstrepen, namelijk die op de vriendin van Jolanda. Marian Kusters (42) verdween in 2009. Kusters zou meer hebben geweten van de moord op Jolanda en mogelijk daarom zijn vermoord.

Jolanda was geen lieverdje. Ze had allerlei foute contacten in de onderwereld. Mogelijk heeft ze iemand bestolen of iets gehoord of gezien wat anderen in problemen kon brengen. Mogelijk was Jolanda slachtoffer van een moordlustige gek: zoals seriemoordenaar Willem van Eijk. Het gevaar kon uit allerlei hoeken komen.

Met collega en vriend Rob Zijlstra van Dagblad van het Noorden hebben we ons 15 jaar lang op het mysterie Meijer gestort. We bezochten gierkelders waar gezocht werd naar de vrouw, spraken met de ouders van de Groningse, doken het criminele – en prostitutiecircuit in en onderzochten persoonlijke documenten van Jolanda.

Een vage tip
Een vage tip

Hopelijk levert het item op Opsporing Verzocht tips op. Nieuws is er niet. Het is puur een poging om informatie te genereren, luidt de officiële lezing van de politie. De moord staat in mijn top 5 van onopgeloste zaken: het zou geweldig zijn als de nabestaanden eindelijk duidelijkheid krijgen over wat er is gebeurd met Jolanda. Lees hieronder eerdere verhalen over het moordmysterie.

Tips? m.van.wely@telegraaf.nl (bekijk de uitzending)

UPDATE: De politie heeft inmiddels al 39 tips gekregen

Vermoord en gedumpt in een gierput?

De hopeloze zaak van Jolanda Meijer

Het mysterie Meijer

 

‘Moes’ en de 4000 kilo

Een paar keer per maand horen we van cokevangsten in de haven van Rotterdam. Of voor de kust. Dat zijn de transporten die worden onderschept. Maar het is een marginaal deel van wat succesvol naar binnen wordt gesmokkeld. En die partijen maken van jonge criminelen echte ‘cocaïne-cowboys‘.

Coke in overvloed
Coke in overvloed

Er circuleert een spannend verhaal in het criminele circuit. Het verhaal van de 4000 kilo. Een geslaagd transport. Klaas Bruinsma had zijn Grote Berg van hasj, overigens een mislukt transport, maar dit mag met recht de Witte Berg genoemd worden.

De man achter de partij die dit voorjaar naar binnen werd gehengeld, zou een ‘Mocro’ zijn: een Nederlander met een Marokkaanse achtergrond en de roepnaam ‘Moes’. Tot voor kort had hij een nachtclub ergens in het westen van het land. Na een paar kleinere transporten was het nu eens goed raak. In één klap werd de groep rond de ambitieuze gangster miljoenen euro’s rijker.

Reden genoeg voor een feestje. Met flessen champagne en vuurwerk in de club. De dames die in de zaak werken kregen een fraaie Gucci-tas of een ander presentje. Nu is de club er niet meer. Misschien hebben de activiteiten van ‘Moes’ en zijn crew er wel mee te maken. De overheid vond het geen goed plan dat de tent nog langer openbleef.

Moes is zo hard aan het groeien, dat in het criminele circuit al wordt voorspeld dat er gedoe komt. Een clash met de gevestigde orde binnen de Mocro-cokebazen.

Zoals Moes zijn er vele andere jonge criminelen met vaak een Marokkaanse achtergrond die snel groeiden sinds ongeveer 2010. Ze begonnen coke over de oude hasjlijnen via Marokko en Spanje te pompen en verdienden miljoenen tot tientallen miljoenen euro’s. Ruzie resulteerde in de Mocro-oorlog met zo’n 20 tot 25 liquidaties. En die oorlog is nog lang niet voorbij.

Het lijkt een beetje op Medellin de jaren zeventig en tachtig. ‘Los Magicos’ noemden ze de drugsdealers die ineens rondliepen in dure pakken en rondreden in peperdure auto’s. Ze smeten met geld. Maar waar zij hun geld investeerden en witwasten in hun eigen land, doen de cocaïne-cowboys van nu dat in Spanje, Dubai en Marokko.

Het topsegment van de cokecriminelen verblijft ook in die landen. Ook de man die De Telegraaf naar voren schoof als de Man van tien miljoen zou hier zitten. Ze zijn onaantastbaar. Met goed financieel onderzoek zouden politie en justitie vermogen kunnen afpakken en deze criminelen hard raken, maar de landen waar het geld zit werken niet mee. En bovendien kost gedegen financieel onderzoek te veel tijd. En tijd en capaciteit zijn er niet bij politie en justitie.

Moes is zo’n voorbeeld van een onaantastbare cocaïnebaron. Hij lacht de politie hard uit. Steekt zijn middelvinger op naar de opsporingsinstanties. En hij heeft gelijk vanuit zijn oogpunt: want hij wordt ongemoeid gelaten.

Ik vraag me wel eens af. Als wij als journalisten dit soort specifieke informatie horen, weet de politie dit dan niet? Hoe zit het met de informatiepositie van de recherche? Of is er gewoon geen capaciteit om dit soort criminelen aan te pakken?

In dit specifieke geval beschikt de politie overigens wel over info. Het is een raadsel waarom er niets gebeurt. Het zal wel te lastig zijn.

Eggermont: een vergismoord
Eggermont: een vergismoord

Sinds juli ben ik acht keer gebeld door ondernemers of advocaten van ondernemers met verhalen over bedreigingen die coke-gerelatereerd zijn.  De eigenaar van een fruitbedrijf die met de dood bedreigd is omdat er een partij coke uit een container van zijn bedrijf verdween of een ondernemer die onder druk wordt gezet om mee te werken aan de opzet van een cocaïnelijn.

Deze signalen staan nog los van de vele liquidaties in het cokemilieu. En die vetes kostten in twee jaar tijd aan zeker zes volstrekt onschuldige mensen het leven: het waren ‘vergisliquidaties’.  De smokkel van coke krijgt steeds meer grip op de maatschappij. Maar de aanpak rammelt.

m.van.wely@telegraaf.nl

Dossier 13Aker: de liquidatie van Belhadj

‘Je moet mij zien als een informant. Eenmalig’, zegt Abderrahim Belhadj (29) op 19 november 2015 tegen een koppel rechercheurs van het liquidatieonderzoek 26Koper. Precies een half jaar later wordt de crimineel geliquideerd in de flat Kikkenstein in Amsterdam. Een bloemlezing uit zijn uiterst vertrouwelijke verklaringen.

belhadjOp 9 mei 2016 horen bewoners van de flat Kikkenstein in Amsterdam Zuidoost rond half zes in de ochtend harde knallen. Ze treffen dan de ernstige gewonde Rotterdammer Abderrahim ‘Appie’ Belhadj aan de op de grond en bellen de politie. Reanimatie helpt niet meer: Belhadj sterft. En Amsterdam heeft er weer een liquidatie bij.

Het onderzoek van het Team Grootschalige Opsporing (TGO) naar de afrekening krijgt de naam 13Aker. Belhadj blijkt goed bij kas. De rechercheurs vinden tienduizend euro bij hem. Analyse van de kogels en hulzen wijst uit dat Belhadj met een 9 mm vuurwapen is doodgeschoten.

Al snel blijkt dat Belhadj een interessante achtergrond heeft. Belhadj is een van de criminelen die op de ‘dodenlijst’ van de verdachten uit het onderzoek 26Koper stonden. Het betreft het onderzoek naar een groep mannen uit Utrecht en omgeving die betrokken was bij een enorm wapenarsenaal en liquidaties zou voorbereiden. Mogelijk zelfs uitvoeren. De moordservice op wielen, zo noemen we de club in De Telegraaf.

Beelden van Belhadj stonden op een SD-kaart die bij verdachten thuis waren gevonden. Hij was gefilmd bij de McDonalds in Nieuwegein, samen met een vriend. Dat de verdachten de kaart zo lieten rondslingeren is oliedom. Maar dat ook nog eens twee andere verdachten zijn te horen op de gegevensdrager, is al helemaal niet te vatten.

De politie benadert alle personen op de kaart: wie zijn de criminelen en waarom werden ze geobserveerd? Belhadj wordt op 20 oktober in Rotterdam gehoord door rechercheurs van de Landelijke Eenheid, zo blijkt uiterst vertrouwelijke stukken.

‘Ik kom er nu achter, dat ik bepaalde mensen ken, die mij iets ernstigs willen aan doen, dan trek ik mijn mond open (NB: letterlijke weergave, dus soms slecht lopende zinnen)’, zegt Belhadj tegen het koppel rechercheurs. Belhadj is bang.

Schutters 2
De schutter

‘Dit komt natuurlijk wel op papier, uiteindelijk wordt dit uitgewerkt. Er kunnen misschien ook dingen zijn, eigenlijk zou ik het wel willen zeggen, maar ik wil het niet op papier’, laat hij weten.

‘Dan zouden we nog even met de officier kunnen overleggen om te kijken of er ander manieren zijn, dat het naar boven komt, zonder dat het vastgelegd wordt’, zegt een van de rechercheurs.

Belhadj: ‘Dat ik jullie wijzer maak, zonder dat mijn naam op papier komt.’
Rechercheur: ‘Precies. Dan moet we met de officier overleggen of dat mogelijk is. Maar dan kan je je er voor jezelf alvast over nadenken.’

De rechercheurs willen weten of Belhadj enig idee heeft wie hem op de korrel heeft en waarom. Ze stellen vragen over de moord op Rucienne ‘Poporois’ Caupain, een man die in maart 2014 in Amsterdam werd vermoord. Caupain was een maatje van Belhadj. Ook Jason (JayJay) D. komt ter sprake. Hij was kort verdachte van de moord op Caupain.

Het gaat over conflicten en verhoudingen in de onderwereld. Over Marokkanen, Antillianen. Over ‘rippers’ en topcriminelen als Gwenette Martha. En over boze Colombianen.

Op 4 november volgt een tweede ontmoeting. De rechercheurs zeggen tegen Belhadj dat ze vermoeden dat iemand in zijn omgeving hem gelokt heeft: ‘weggetipt’ heeft aan de partij die Belhadj kennelijk wilden pakken. Dan praten de drie over het onderzoek 26Koper. Belhadj weet precies waar het over gaat.

Belhadj: ‘Dat is echt andere shit. Die mensen hebben geen geweten, dan heb je geen gevoel. Het is of geld of dood. Ook bij die criminelen in Amsterdam enzo, staatsliedenbuurt, daar heb ik ook veel van gelezen. Terwijl het niet echt in onze genen zit. Marokkanen kunnen heel veel dingen. Ze zijn goed in allerlei dingen. Dit is echt iets nieuws.’ Dan eindigt het gesprek.

nieuwegein wapens
De wapens van 26Koper

Op 19 november volgt een nieuwe ontmoeting, ’s avonds om acht uur in Rotterdam. Het is verreweg het meest brisante verhoor. ‘Ik wil wel wat dingen zeggen Maar zonder dat ding.’ De getuige wijst naar de opnameapparatuur. ‘Dat wordt lastig’, zegt de rechercheur. Het gesprek laat duidelijk zien dat het 26Koper-team jaagt op de personen die aan de touwtjes trekken: de laag boven de verdachten die al zijn opgepakt.

‘Dat is voor ons belangrijk. Wij willen gewoon de mensen aanhouden, die jou dit wilden aandoen. Dat is hetgeen dat wij willen. Niks meer en niks minder’, zegt een rechercheur. Dan zegt Belhadj: ‘Dat is ook wat ik wil. Maar op het moment dat ik ga praten, wil ik dingen zeggen, die jullie gewoon helpt. Ik help jullie bewijstechnisch, that is it, maar ik wil het niet op papier, niks.’

Volgens Belhadj hebben ze hem in het vizier omdat ‘er niet betaald is in het buitenland’. ‘Ik ben verantwoordelijk’, licht de Rotterdammer toe. De rechercheurs dringen er bij Belhadj flink op aan.

‘Eigenlijk zeg jij concreet zeg maar dat je, dat er iets mis is gegaan qua betalingen en dat jij denkt dat degene mogelijk de opdrachtgever is om jou te liquideren. En je wilt vertellen wie dat is, alleen niet met dat ding aan. Niet op papier. Dus wat ik kan doen, is heel even overleggen met de teamleiding en dan kunnen we kijken hoe we daar een mouw aan kunnen passen. En, wie weet zegt zij wel dat het niet anders kan dan dat het daar op gaat en dan gebeurt het niet en anders dan horen wij de mogelijkheid hoe we wel ” . ….. Dan is het voor iedereen duidelijk voor Ab en dan is het duidelijk voor ons. Dan is het voor iedereen duidelijk.’

Belhadj is extreem voorzichtig: ‘Ik kan je meegeven, dit zijn geen kleine jongens. Dit is totaal geen kleine jongen. Echt, geen kleine…..Het is zelfs in jouw geest, dat je bedenkt een grote jongen, maar dan nog groter dan groter.’ De Rotterdammer zegt dan open te staan voor een getuigenbeschermingsprogramma. Het gesprek wordt beëindigd.

Op 25 november zal Belhadj de verklaring van 19 november gaan ondertekenen. Maar hij trekt zich terug. De Rotterdammer vreest voor zijn leven. Een half jaar later blijkt dat de vrees niet onterecht is. De grote vraag is: heeft Belhadj uiteindelijk namen genoemd? En zijn het dezelfde namen als getuige Ebrahim B. heeft genoemd: T. en B. El H. uit Utrecht?

Het onderzoek naar de moord op Belhadj is nog in volle gang. Naar verluid zijn er parallellen met het onderzoek naar de onthoofding van Nabil Amzieb en andere liquidaties in de Mocro-oorlog. Of er inderdaad verbanden zijn, moet nog blijken.

(Martin Kok heeft een foto van T. ‘De Neus’ op Vlinderscrime)

Mick van Wely

TIPS? m.van.wely@telegraaf.nl)

(Info graag alleen gebruiken met bronvermelding)

 

 

 

Nieuwe link tussen ‘moordservice’ en Spyshop-moord

Werd de Spyshop-eigenaar Ronald Bakker geliquideerd omdat hij de politie informatie had verstrekt over verdachten uit het liquidatieonderzoek 26Koper, de ‘moordservice’?

Opnieuw is er een link tussen beide zaken. De 27-jarige man die in mei werd aangehouden voor de liquidatie van de Spyshop-eigenaar Ronald Bakker (foto links) in Huizen in september, blijkt namelijk in zijn cel te zijn gearresteerd. Mourad B. zit sinds februari vast als verdachte in het 26Koper onderzoek, naar een groep mannen uit Utrecht en omgeving die liquidaties zou voorbereiden.

Ronald BakkerDat deze Mourad B. uit Utrecht voorkomt in beide onderzoeken is pikant. Enkele weken voordat Bakker (59) in Huizen werd doodgeschoten, waren rechercheurs uit het 26Koper-onderzoek in de Spyshop van Bakker in Nieuwegein.

Ze vroegen in de winkel informatie op. Verdachten uit het onderzoek hadden in de shop spionage-apparatuur gekocht die was gebruikt om mogelijke liquidatiedoelwitten mee te volgen. De winkel verstrekte cruciale informatie aan de politie. Mogelijk was de liquidatie van Bakker een waarschuwing of signaal dat praten met de politie keihard wordt afgestraft.

Bakker werd op 9 september vlakbij zijn woning doodgeschoten. Het dochtertje van de vader van vier kinderen was getuige van de spijkerharde afrekening op klaarlichte dag.

In februari liet justitie Mourad B. oppakken voor het 26Koper-onderzoek. Hij wordt verdacht van het voorbereiden van liquidaties en betrokkenheid bij een enorm wapenarsenaal dat vorig jaar in Nieuwegein werd gevonden. Zijn dna is aangetroffen op een automatisch vuurwapen. B. zou mensen observeren die op een soort dodenlijst stonden. Twee van deze personen zijn dit jaar geliquideerd.

De moordenaar van BakkerIn mei hield de politie Midden-Nederland die onderzoek doet naar de moord op Bakker, Mourad B. aan in zijn cel. De politie vermoedt dat B. de Spyshop-eigenaar volgde en de daadwerkelijke schutter inseinde. Tot frustratie van politie en justitie is B. zette de rechter-commissaris een streep door de verdenking. De Utrechtenaar zit nu alleen nog vast voor het 26Koper-onderzoek.

Een tweede verdachte zit nog wel vast: dat zou de daadwerkelijke schutter zijn. De schutter werd na de liquidatie vastgelegd op zijn motor (zie foto rechts).

„De man uit Utrecht is voor ons nog steeds wel verdachte. Het onderzoek naar de moord op Bakker loopt nog”, zegt een woordvoerder van het Openbaar Ministerie Midden-Nederland over Mourad B.

Tips? m.van.wely@telegraaf.nl

De acht moorden van de ‘moordservice’

 

De advocaten uit het liquidatie-onderzoek 26Koper zullen er niet blij mee zijn geweest. Binnen korte tijd werden twee mogelijke doelwitten van de ‘moordservice’ die zouden getuigen, neergemaaid. Dat kan bijna geen toeval zijn. Het toch al prestigieuze en omvangrijke onderzoek is er nog meer beladen door geworden.

nieuwegein wapensMochten de acht verdachten inderdaad liquidaties voorbereid hebben zoals justitie denkt of zelfs uitgevoerd, dan is de vraag hoeveel het er dan zijn geweest. De lijst van potentiële slachtoffers wordt naarmate het onderzoek voortduurt, steeds langer.

Inmiddels zijn er door justitie vijf moorden genoemd die gelinkt worden aan de ‘moordservice‘ van de onderwereld. Dat is op basis van verklaringen die zijn afgelegd door getuigen of aanwijzingen zoals peilzenders of telefoons van de verdachten en aantekeningen in de ‘bedrijfsadministratie’ die bij een verdachte is gevonden. Een notitieblok met aantekeningen over onder andere uitgaven voor, zoals het OM zegt, wapens en verdachten die observaties uitvoerden.

Het gaat om de liquidaties van Mohammed Alarasi in (Amersfoort, 2014), Samir Jabli (Amersfoort, 2014), Rinus Moerer (Steenbergen, 2014), een moord in Spanje en de ‘Febo-moord’ op Hassan Ait Khouda in (Amsterdam, 2008).

Alarasi was volgens de politie mogelijk een vergismoord. Het daadwerkelijke doelwit was Jabli. Die zou een partij coke achterover hebben gedrukt. Moerer werd waarschijnlijk geliquideerd vanwege een onderschepte partij coke. Over de moord in Spanje zijn verklaringen afgelegd door getuige B. Volgens hem was verdachte Jaouad ‘Joey’ W. hier mogelijk verantwoordelijk voor.

MoererDezelfde Surinaamse verdachte wordt ook de getuige genoemd als mogelijke schutter bij de moord op Khouda bij de Febo in Amsterdam. Ook hier zou sprake zin geweest van een drugsconflict.

De vraag is wie het slachtoffer in Spanje was. Er zijn twee opties: de moord op de Surinaamse Amsterdammer Nekke Green in 2011 of de liquidatie van de ‘Mocro’ – onderwereldkoning Samir ‘Sammy Scarface’ Bouyakhrichan in 2014. Een absolute topcrimineel. die pijlsnel carrière maakte. De eerste optie lijkt waarschijnlijker.

Dat zijn er nog vier andere moorden die een link hebben met de 26Koper-zaak. Allereerst zijn dat twee mannen van wie foto’s op een SD-kaart stonden die bij de verdachten werd gevonden. Ze werden geobserveerd en gefotografeerd. Ze stonden dus mogelijk op een dodenlijst, maar zouden ook getuigen bij de rechter-commissaris. Beide zijn er niet meer. Abderrahim Belhadj werd geliquideerd in mei in Amsterdam en  Ranko Scekic deze week in Utrecht.

Spyshop-schutterTenslotte is er nog de ‘Spyshop-moord’. In september 2015 schoot een man op een motor de Spyshop-eigenaar Ronald Bakker dood voor zijn woning in Huizen. Kort daarvoor waren rechercheurs in zijn winkel geweest om te praten over gps-trackers van de verdachten uit het onderzoek 26Koper, die bij hem waren aangeschaft.

Was de boodschap van de killers dat praten of meewerken met de politie, in welke vorm dan ook, altijd wordt afgestraft met een kogelregen?

De ‘moordservice’ had vorig jaar acht criminelen in het vizier. Een ontvoering in het softdrugsmilieu zou volgens een getuige de basis zijn voor een langslepend conflict. Twee zijn inmiddels dood, zes lopen nog rond. Crimineel en getuige B. die uitgebreid verklaard heeft bij de politie, staat als potentieel doelwit met stip op plek één.

De Telegraaf volgt het onderzoek 26Koper vanaf het allereerste begin. Acht verdachten zitten inmiddels bijna een jaar vast op verdenking van de deelname een criminele organisatie, het voorbereiden van liquidaties en grootschalige wapenhandel. Check site en krant voor nieuwe ontwikkelingen. Tips? Mail naar m.van.wely@telegraaf.nl

 

Intelligent bekeuren

Bellen en whatsappen in het verkeer is gevaarlijk. Ik heb in de rechtszaal in Assen eens ouders van een doodgereden vrouw zien huilen. Ze verloren hun dochter omdat een malloot achter haar bijna een uur non-stop appte en zo bovenop haar knalde. Er gelden regels voor telefoongebruik in de auto. Maar de manier waarop ze worden toegepast slaat soms nergens op.

Ik kreeg dinsdagmiddag een bon voor een tele-overtreding in de auto. Dat is de basis voor deze column. Boetes zijn vervelend, maar zeker als je ze incalculeert geen probleem.

Een keer zonder handsfree-set bellen op een verlaten landweg en bekeurd worden? Eigen schuld. Een keer een prent krijgen vanwege bewust te hard rijden in verband met haast? Ingecalculeerd bedrijfsrisico. Vervelend wordt het als een politieman op basis van laakbare gronden een bekeuring uitschrijft.

Dinsdag reed ik de ring van Amsterdam op. Ik heb een handsfree-set, dus bellen met de telefoon aan mijn oor is niet nodig. Wil ik ook niet op zo’n plek, want gevaarlijk. Er zijn twee seconden dat ik mijn telefoon aanraakte: met mijn rechterhand stopte ik het stekkertje van de lader in de achterkant van mijn mobiel. Ik keek of de stekker erin zat en dat was het.

Een politieagent op een motor links van me wees naar me (daarbij niet lettend op het verkeer voor hem) en begeleidde me naar een parkeerplaats. Hij stelde zich netjes voor, ik ook. De reden voor het meenemen was het vasthouden van mijn telefoon. ,,Heeft u mij zien bellen of bezig gezien op de telefoon?” , vroeg ik, daarbij bewust lettend op mijn toon. Nee, dat had hij niet. Ik heb meteen de telefoon overhandigd en hem dat ook laten zien ter controle.

De agent was al driftig aan het noteren. Ik heb hem gevraagd, dat het toch opmerkelijk is dat je wel een broodje of een banaan mag pakken en bekijken, terwijl een stekkertje inpluggen verboden is. ,,Een telefoon vasthouden is nou eenmaal verboden. Regels zijn regels”, zei de man.

Een intelligente politieman heeft mij een keer uitgelegd dat er een verschil is tussen het klakkeloos toepassen van regels en het zelf analyseren van de manier waarop deze regels worden overtreden en dan daarop acteren. Dat was tijdens een ritje met de verkeerspolitie, voor een reportage voor de krant.

Leg eens uit, vroeg ik.

De politieagent vertelde dat je pas een bon geeft als je goed kunt zien dat iemand ‘echt aan het bellen is of langere tijd druk is met zijn telefoon. Het liefst moet de bestuurder nog slingeren ook en is zijn gedrag gevaarzettend. Als je de prent voor minder geeft, zo zei hij, dan ben je gewoon ‘een eikel’. Je geeft hoogstens een waarschuwing.

Lijkt me een gezonde opstelling. Ik geef de kwalificatie ‘eikel’ niet aan de motoragent die mij bekeurde, maar hij zou die dus volgens zijn collega wel verdienen.

Het is een kulredenering, als een agent bij zoiets zegt: dat zijn nou eenmaal de regels. Het is exact, maar dan ook exact hetzelfde principe als ‘befehl is befehl’. Er zijn uitzonderingen. Vol door rood licht? Geen excuus. 160 geklokt? Bon! Maar dat is andere koek. Die overtredingen zijn absoluut.

Ieder mens die er op toeziet dat regels worden nageleefd, moet die regels in zijn hoofd in een mixer gooien en daaraan de volgende ingrediënten toevoegen: gezond verstand, redelijkheid en inlevingsvermogen.

Degene die dit niet automatisch doet, beschikt over onvoldoende verstandelijke vermogen. Degene die over onvoldoende verstandelijk vermogen en vooral sociale intelligentie beschikt, mag niet bij de politie werken.

,,Ik snap met de beste wil van de wereld niet dat u nu een bon geeft. Ik zou er geen lekker gevoel bij hebben”, zei ik rustig. Agent: ,,U heeft nu een grens bereikt.” Die reactie duidt op vooringenomenheid. Hij heeft al een verkeerde houding. Ik heb gezegd dat ik er maar misschien maar een column over schrijf, omdat ik het een zorgelijk voorval vind.

Hij gaf spontaan zijn naam en stamnummer. ,,Dat lijkt me niet handig voor uw veiligheid als ik dat publiceer”. Agent: maakt me niks uit. Natuurlijk publiceer ik naam en stamnummer niet. Waarom zou ik? Het gaat me niet op de persoon, maar om het fenomeen.

En dat fenomeen is zorgelijk.  De politie staat onder druk. Door bezuinigingen, integriteitskwesties en optredens die momenteel ontzettend onder het vergrootglas worden gehouden. Het imago van de politie staat op het spel: de organisatie dreigt het respect en gezag te verliezen. Voor dat laatste is deze agent met zijn onredelijkheid honderd procent medeverantwoordelijk. Dit gedrag draagt bij aan het negatieve imago van de politieman.

De overheid moet nog eens goed kijken naar de regels rond mobiel bellen in de auto, Met vooral dit in het achterhoofd: hoe is het mogelijk dat je wel een banaan mag pakken tijdens het rijden en niet een stekkertje in je telefoon mag stoppen?

En oh ja: die 250 euro interesseert me niet. Ik vind het een prima prijs voor een stevige discussie over dit onderwerp.

Ik nodig de bewuste agent uit voor een reactie hieronder. Krijgt hij alle ruimte voor. Een inzending van een chef of voorlichter wordt niet geplaatst..

Stortvloed aan coke

Het viel op. De ene na de andere partij coke werd in de afgelopen maanden onderschept. Forse vangsten, van soms duizenden kilo’s. Eigen research en navraag bij de politie over de exacte hoeveelheid leverde een opzienbarend resultaat op: nog nooit eerder nam de politie zoveel cocaïne in beslag. Het laat onmiskenbaar de groei van de zware misdaad zien.

ECUADOR-DRUGS-SEIZUREEen groei van het aantal liquidaties, grotere coketransporten en omvangrijke corruptiezaken: het zijn allemaal indicatoren voor de omvang van de georganiseerde misdaad in Nederland. Alleen grote misdaadorganisaties kunnen dit soort partijen financieren. Het feit dat criminelen zoveel coke in een container durven te stoppen, betekent dat er vertrouwen is op een goede afloop. Kennelijk zijn er goede corrupte contacten in de havens. Of ze kunnen het verlies nemen.

OM-baas Herman Bolhaar benadrukte de indicatoren voor de groei van georganiseerde misdaad nog eens in een interview in De Telegraaf vorige week. Zijn roep om extra geld werd weggewuifd door minister Dijsselbloem. Die vindt het ‘gebedel’.

Cocaine_en_topsportDe grootschalige cokehandel vertaalt zich rechtstreeks in geweld op straat: misdaadgroepen vechten om de markt en vanwege het verlies van partijen executeren criminelen elkaar in het openbaar. Dat hier soms onschuldige slachtoffers bij vallen wordt op de koop toegenomen. De Mocro-oorlog met zeker 20 slachtoffers begon ook vanwege een verdwenen partij cocaïne.

Andere voorbeelden van coke-gerelateerde liquidaties zijn die van Rinus Moerer, Rob Zweekhorst, Mohammed Alarasi en Samir Jabli.

Illustratief voor de stress over een ingepikte partij is de onderstaande mail die ik ruim een maand geleden ontving. Een geintje? Zeker niet. Dezelfde avond nog bevestigde de recherche de inbeslagname.

Beste Mickey,

Er is onlangs op 4 april een transport gedaan met 620 kilo cocaine naar antwerpen met msc wat bestemd was voor de amsterdamse markt

Die container is gestuurd met een hapag lloyd container met msc boot katya die boot is aangekomen op kade 730 antwerpen de container was afkomstig uit ecuador guayaquil

Die container is bij de lossing van 11.49 direct naar de vrijezetzone 009D dat betekent douane en federale zone ter fysieke controle en is daar vastgehouden tot met 22.13 om vervolgens door te gaan naar haar final destination hamburg met de boot genaamd msc margarita

De spullen zijn eruit gehaald door de federale en douane en het is ook al kenbaar gemaakt

Maar ze publiceren het maar niet

Nu ontstaat er een groot probleem met de colombianen die denken dat het is gestolen terwijl het 101 procent is gepakt die hebben nu gezegd we geven nog 1 week speling verschijnt er niks in het nieuws dan is het oorlog

(de rest van de mail is bewust weggelaten om de bron niet in gevaar te brengen)

Lees hier het complete verhaal (geschreven met collega John van den Heuvel) over de Grote Berg: ruim 30.000 kilo coke in tien maanden tijd. Of luister naar deze opname: https://soundcloud.com/qmusicnl/nederland-overspoeld-met-cocaine

 

 

‘Stip’ en de Uitbener

In de NRC stond zaterdag een verhaal over de onopgeloste, Rotterdamse prostitutiemoorden.  Zonder nieuws overigens: al in 2013 was bekend dat zeer waarschijnlijk één persoon verantwoordelijk zou zijn voor vijf gruwelijke moorden eind vorige eeuw. Het moet iemand geweest zijn die knettergek was en handig met messen. Types als  ‘Stip’ en ‘de Uitbener’.

In 2013 ontdekte het cold case team Rotterdam dat er bij vijf prostitutiemoorden in Rotterdam overeenkomsten waren tussen de manier waarop de vrouwen gedood, of liever gezegd geslacht waren. Met dat nieuws kwamen destijds Dagblad van het Noorden en Nieuwsuur.

Het jaar erop bleek er technische ondersteuning voor de theorie: niet alleen dus overeenkomsten qua werkwijze van de dader en omstandigheden waaronder de vrouwen waren aangetroffen, maar ook wat betreft sporen. Het wachten is nu op echt nieuws in dit ongelooflijk spannende onderzoek, namelijk de aanhouding van een verdachte.

In de jaren negentig had Groningen een nare reputatie. Het aantal onopgeloste moorden groeide gestaag. Veel van deze cold cases waren prostitutiemoorden.

willem van e
Willem van Eijk

De recherche arresteerde in november 2001 Willem van Eijk: het Beest van Harkstede. De ex-tbs’er die in de jaren zeventig twee vrouwen had vermoord, kon het moorden niet laten. Hij werd voor drie prostitutiemoorden veroordeeld tot levenslang.

‘Gekke Willem’ (zie foto) wordt in augustus 75 en is daarmee een van de oudste tot levenslang veroordeelde gedetineerden. Recordhouder qua levensjaren is Juan Nuri, die zijn ex doodschoot in een kapsalon in Gilze-Rijen in 1997. Hij is 77. Voor het boek Levenslang sprak ik hem in 2013. ‘Ik hoef er niet meer uit. Ik woon hier. Dit is mijn huis’, zei hij over zijn leven ‘binnen’.

De dag dat forensisch specialisten op het terrein rond de boerderij van Van Eijk in Harkstede zochten naar menselijke resten, was ongekend spannend. Met een verrekijker kon je vanaf de dijk aan de roeibaan het graafwerk van een afstand goed zien.

bont romp
De romp van Bont

Drie zaken opgelost dus met de veroordeling van de hooibergbouwer, maar andere bleven ‘koud’. Zoals de moord op de prostituee Antoinette Bont uit Groningen. Eind 1995 werden haar romp in een kanaal in Groningen en haar ledematen in een stroompje in Drenthe gevonden. Ze was opvallend goed in stukken gehakt, concludeerde de recherche. Er waren zelfs een soort proefsneden gemaakt. Alsof iemand echt kennis van zaken had. De moord is nooit opgelost.

In het prostitutiecircuit dook de naam op van een man die als levensgevaarlijk werd omschreven. Een gek. Een ex-tbs’er die zeer gewelddadige kon zijn en eerder zijn ex-vrouw in brand had gestoken. Zijn bijnaam was ‘Stip’.

Geen vergezochte bijnaam. Op zijn voorhoofd prijkte een grote rode stip. Midden jaren negentig was hij dakloos en hing rond in Groningen. Stip had een maat die uitbener was: de man werkte in slachterijen en was ook fervent bezoeker van straathoeren. Nog steeds komen mails binnen over deze twee.

Harry Roo

‘Stip’ komt voor in een moorddossier. Nog een gruwelijke moord die opvallend veel overeenkomsten had met de zaak Bont. De moord op de Groninger coffeeshophouder Harry Roo. Ook zijn in stukken gehakte lichaamsdelen doken op in wateren in augustus 1995. Bij het verpakken was hetzelfde rode touw gebruikt. De oud-compagnon van Roo, Henk E. ,werd opgepakt en veroordeeld voor de moord. Maar nog altijd houdt de recherche er rekening mee dat iemand anders het lijk van Roo in stukken hakte.

Diepgaand en langdurig onderzoek in de afgelopen vijf (!) jaar naar meer overeenkomsten tussen de moorden op Roo en Bont leverde niets op. Dat was relevant, want als de twee op dezelfde wijze aan stukken waren gehakt of gesneden, dan zou de moord op Bont alsnog opgelost kunnen worden.

Afgelopen week hoorde ik het teleurstellende bericht van het OM Noord-Nederland: zaak gesloten. Het onderzoek is afgerond zonder resultaat.

Terug naar Stip. De man die vaste bezoeker was van tippelaarsters in Groningen, Den Haag en Rotterdam was korte tijd verdachte van de moord op Roo. In het dossier van de zaak Roo staan bijzondere passages over de man. Hij zou een groot bedrag hebben gekregen voor het in stukken hakken van het lichaam van Roo en verkast zijn naar Zuid-Amerika.

Iemand suggereerde dat de moordenaars van Roo na het afmaken van de coffeeshophouder met de centen die ze als beloning kregen, een feestje bouwden met een hoer. Deze prostituee, Bont, zou daarna om wat voor reden dan ook vermoord zijn door een van hen of alle twee.

Leden van het Rotterdamse cold case team bezochten een paar jaar geleden hun collega’s in het Noorden. Ze waren er voor de zaak Bont. Was er dan toch een mogelijke link met de moorden in Rotterdam?

Ik moest weer denken aan Stip en de uitbener toen ik werd gewezen op het verhaal in de NRC zaterdag. De vrouwen waren zwaar bewerkt met messen. Uitbeenmessen en kartelmessen die in slachterijen worden gebruikt.

Zou Stip of zijn maat met de moorden te maken kunnen hebben gehad? Het is puur gissen, er is namelijk geen enkele aanwijzing voor. Tussen de bezoekers die drugsverslaafde en weinig aantrekkelijke tippelaarsters bezoeken zitten veel aparte vogels.

Stip is inmiddels dood. Koos de G. was zijn echte naam. Of de uitbener nog leeft weet ik niet. Misschien heeft het cold case team in Rotterdam ooit wel eens gekeken naar de twee. Het zou geweldig zijn als bijna 30 jaar na de gruwelijke moorden in Rotterdam de moordenaar alsnog wordt gepakt. Het siert de club rechercheurs dat ze zoveel tijd in het onderzoek steken. Ik zou thuis een fles champagne opentrekken bij een aanhouding.

Ligt de moordenaar misschien op het kerkhof? Dat kan heel goed. Ook dan zou je na een dna-match een streep kunnen zetten door de gruwelijke vijf. Ik gok op een doorbraak. Dit jaar nog.

Tips? Mail naar m.van.wely@telegraaf.nl