Intelligent bekeuren

Bellen en whatsappen in het verkeer is gevaarlijk. Ik heb in de rechtszaal in Assen eens ouders van een doodgereden vrouw zien huilen. Ze verloren hun dochter omdat een malloot achter haar bijna een uur non-stop appte en zo bovenop haar knalde. Er gelden regels voor telefoongebruik in de auto. Maar de manier waarop ze worden toegepast slaat soms nergens op.

Ik kreeg dinsdagmiddag een bon voor een tele-overtreding in de auto. Dat is de basis voor deze column. Boetes zijn vervelend, maar zeker als je ze incalculeert geen probleem.

Een keer zonder handsfree-set bellen op een verlaten landweg en bekeurd worden? Eigen schuld. Een keer een prent krijgen vanwege bewust te hard rijden in verband met haast? Ingecalculeerd bedrijfsrisico. Vervelend wordt het als een politieman op basis van laakbare gronden een bekeuring uitschrijft.

Dinsdag reed ik de ring van Amsterdam op. Ik heb een handsfree-set, dus bellen met de telefoon aan mijn oor is niet nodig. Wil ik ook niet op zo’n plek, want gevaarlijk. Er zijn twee seconden dat ik mijn telefoon aanraakte: met mijn rechterhand stopte ik het stekkertje van de lader in de achterkant van mijn mobiel. Ik keek of de stekker erin zat en dat was het.

Een politieagent op een motor links van me wees naar me (daarbij niet lettend op het verkeer voor hem) en begeleidde me naar een parkeerplaats. Hij stelde zich netjes voor, ik ook. De reden voor het meenemen was het vasthouden van mijn telefoon. ,,Heeft u mij zien bellen of bezig gezien op de telefoon?” , vroeg ik, daarbij bewust lettend op mijn toon. Nee, dat had hij niet. Ik heb meteen de telefoon overhandigd en hem dat ook laten zien ter controle.

De agent was al driftig aan het noteren. Ik heb hem gevraagd, dat het toch opmerkelijk is dat je wel een broodje of een banaan mag pakken en bekijken, terwijl een stekkertje inpluggen verboden is. ,,Een telefoon vasthouden is nou eenmaal verboden. Regels zijn regels”, zei de man.

Een intelligente politieman heeft mij een keer uitgelegd dat er een verschil is tussen het klakkeloos toepassen van regels en het zelf analyseren van de manier waarop deze regels worden overtreden en dan daarop acteren. Dat was tijdens een ritje met de verkeerspolitie, voor een reportage voor de krant.

Leg eens uit, vroeg ik.

De politieagent vertelde dat je pas een bon geeft als je goed kunt zien dat iemand ‘echt aan het bellen is of langere tijd druk is met zijn telefoon. Het liefst moet de bestuurder nog slingeren ook en is zijn gedrag gevaarzettend. Als je de prent voor minder geeft, zo zei hij, dan ben je gewoon ‘een eikel’. Je geeft hoogstens een waarschuwing.

Lijkt me een gezonde opstelling. Ik geef de kwalificatie ‘eikel’ niet aan de motoragent die mij bekeurde, maar hij zou die dus volgens zijn collega wel verdienen.

Het is een kulredenering, als een agent bij zoiets zegt: dat zijn nou eenmaal de regels. Het is exact, maar dan ook exact hetzelfde principe als ‘befehl is befehl’. Er zijn uitzonderingen. Vol door rood licht? Geen excuus. 160 geklokt? Bon! Maar dat is andere koek. Die overtredingen zijn absoluut.

Ieder mens die er op toeziet dat regels worden nageleefd, moet die regels in zijn hoofd in een mixer gooien en daaraan de volgende ingrediënten toevoegen: gezond verstand, redelijkheid en inlevingsvermogen.

Degene die dit niet automatisch doet, beschikt over onvoldoende verstandelijke vermogen. Degene die over onvoldoende verstandelijk vermogen en vooral sociale intelligentie beschikt, mag niet bij de politie werken.

,,Ik snap met de beste wil van de wereld niet dat u nu een bon geeft. Ik zou er geen lekker gevoel bij hebben”, zei ik rustig. Agent: ,,U heeft nu een grens bereikt.” Die reactie duidt op vooringenomenheid. Hij heeft al een verkeerde houding. Ik heb gezegd dat ik er maar misschien maar een column over schrijf, omdat ik het een zorgelijk voorval vind.

Hij gaf spontaan zijn naam en stamnummer. ,,Dat lijkt me niet handig voor uw veiligheid als ik dat publiceer”. Agent: maakt me niks uit. Natuurlijk publiceer ik naam en stamnummer niet. Waarom zou ik? Het gaat me niet op de persoon, maar om het fenomeen.

En dat fenomeen is zorgelijk.  De politie staat onder druk. Door bezuinigingen, integriteitskwesties en optredens die momenteel ontzettend onder het vergrootglas worden gehouden. Het imago van de politie staat op het spel: de organisatie dreigt het respect en gezag te verliezen. Voor dat laatste is deze agent met zijn onredelijkheid honderd procent medeverantwoordelijk. Dit gedrag draagt bij aan het negatieve imago van de politieman.

De overheid moet nog eens goed kijken naar de regels rond mobiel bellen in de auto, Met vooral dit in het achterhoofd: hoe is het mogelijk dat je wel een banaan mag pakken tijdens het rijden en niet een stekkertje in je telefoon mag stoppen?

En oh ja: die 250 euro interesseert me niet. Ik vind het een prima prijs voor een stevige discussie over dit onderwerp.

Ik nodig de bewuste agent uit voor een reactie hieronder. Krijgt hij alle ruimte voor. Een inzending van een chef of voorlichter wordt niet geplaatst..

Stortvloed aan coke

Het viel op. De ene na de andere partij coke werd in de afgelopen maanden onderschept. Forse vangsten, van soms duizenden kilo’s. Eigen research en navraag bij de politie over de exacte hoeveelheid leverde een opzienbarend resultaat op: nog nooit eerder nam de politie zoveel cocaïne in beslag. Het laat onmiskenbaar de groei van de zware misdaad zien.

ECUADOR-DRUGS-SEIZUREEen groei van het aantal liquidaties, grotere coketransporten en omvangrijke corruptiezaken: het zijn allemaal indicatoren voor de omvang van de georganiseerde misdaad in Nederland. Alleen grote misdaadorganisaties kunnen dit soort partijen financieren. Het feit dat criminelen zoveel coke in een container durven te stoppen, betekent dat er vertrouwen is op een goede afloop. Kennelijk zijn er goede corrupte contacten in de havens. Of ze kunnen het verlies nemen.

OM-baas Herman Bolhaar benadrukte de indicatoren voor de groei van georganiseerde misdaad nog eens in een interview in De Telegraaf vorige week. Zijn roep om extra geld werd weggewuifd door minister Dijsselbloem. Die vindt het ‘gebedel’.

Cocaine_en_topsportDe grootschalige cokehandel vertaalt zich rechtstreeks in geweld op straat: misdaadgroepen vechten om de markt en vanwege het verlies van partijen executeren criminelen elkaar in het openbaar. Dat hier soms onschuldige slachtoffers bij vallen wordt op de koop toegenomen. De Mocro-oorlog met zeker 20 slachtoffers begon ook vanwege een verdwenen partij cocaïne.

Andere voorbeelden van coke-gerelateerde liquidaties zijn die van Rinus Moerer, Rob Zweekhorst, Mohammed Alarasi en Samir Jabli.

Illustratief voor de stress over een ingepikte partij is de onderstaande mail die ik ruim een maand geleden ontving. Een geintje? Zeker niet. Dezelfde avond nog bevestigde de recherche de inbeslagname.

Beste Mickey,

Er is onlangs op 4 april een transport gedaan met 620 kilo cocaine naar antwerpen met msc wat bestemd was voor de amsterdamse markt

Die container is gestuurd met een hapag lloyd container met msc boot katya die boot is aangekomen op kade 730 antwerpen de container was afkomstig uit ecuador guayaquil

Die container is bij de lossing van 11.49 direct naar de vrijezetzone 009D dat betekent douane en federale zone ter fysieke controle en is daar vastgehouden tot met 22.13 om vervolgens door te gaan naar haar final destination hamburg met de boot genaamd msc margarita

De spullen zijn eruit gehaald door de federale en douane en het is ook al kenbaar gemaakt

Maar ze publiceren het maar niet

Nu ontstaat er een groot probleem met de colombianen die denken dat het is gestolen terwijl het 101 procent is gepakt die hebben nu gezegd we geven nog 1 week speling verschijnt er niks in het nieuws dan is het oorlog

(de rest van de mail is bewust weggelaten om de bron niet in gevaar te brengen)

Lees hier het complete verhaal (geschreven met collega John van den Heuvel) over de Grote Berg: ruim 30.000 kilo coke in tien maanden tijd. Of luister naar deze opname: https://soundcloud.com/qmusicnl/nederland-overspoeld-met-cocaine

 

 

‘Stip’ en de Uitbener

In de NRC stond zaterdag een verhaal over de onopgeloste, Rotterdamse prostitutiemoorden.  Zonder nieuws overigens: al in 2013 was bekend dat zeer waarschijnlijk één persoon verantwoordelijk zou zijn voor vijf gruwelijke moorden eind vorige eeuw. Het moet iemand geweest zijn die knettergek was en handig met messen. Types als  ‘Stip’ en ‘de Uitbener’.

In 2013 ontdekte het cold case team Rotterdam dat er bij vijf prostitutiemoorden in Rotterdam overeenkomsten waren tussen de manier waarop de vrouwen gedood, of liever gezegd geslacht waren. Met dat nieuws kwamen destijds Dagblad van het Noorden en Nieuwsuur.

Het jaar erop bleek er technische ondersteuning voor de theorie: niet alleen dus overeenkomsten qua werkwijze van de dader en omstandigheden waaronder de vrouwen waren aangetroffen, maar ook wat betreft sporen. Het wachten is nu op echt nieuws in dit ongelooflijk spannende onderzoek, namelijk de aanhouding van een verdachte.

In de jaren negentig had Groningen een nare reputatie. Het aantal onopgeloste moorden groeide gestaag. Veel van deze cold cases waren prostitutiemoorden.

willem van e
Willem van Eijk

De recherche arresteerde in november 2001 Willem van Eijk: het Beest van Harkstede. De ex-tbs’er die in de jaren zeventig twee vrouwen had vermoord, kon het moorden niet laten. Hij werd voor drie prostitutiemoorden veroordeeld tot levenslang.

‘Gekke Willem’ (zie foto) wordt in augustus 75 en is daarmee een van de oudste tot levenslang veroordeelde gedetineerden. Recordhouder qua levensjaren is Juan Nuri, die zijn ex doodschoot in een kapsalon in Gilze-Rijen in 1997. Hij is 77. Voor het boek Levenslang sprak ik hem in 2013. ‘Ik hoef er niet meer uit. Ik woon hier. Dit is mijn huis’, zei hij over zijn leven ‘binnen’.

De dag dat forensisch specialisten op het terrein rond de boerderij van Van Eijk in Harkstede zochten naar menselijke resten, was ongekend spannend. Met een verrekijker kon je vanaf de dijk aan de roeibaan het graafwerk van een afstand goed zien.

bont romp
De romp van Bont

Drie zaken opgelost dus met de veroordeling van de hooibergbouwer, maar andere bleven ‘koud’. Zoals de moord op de prostituee Antoinette Bont uit Groningen. Eind 1995 werden haar romp in een kanaal in Groningen en haar ledematen in een stroompje in Drenthe gevonden. Ze was opvallend goed in stukken gehakt, concludeerde de recherche. Er waren zelfs een soort proefsneden gemaakt. Alsof iemand echt kennis van zaken had. De moord is nooit opgelost.

In het prostitutiecircuit dook de naam op van een man die als levensgevaarlijk werd omschreven. Een gek. Een ex-tbs’er die zeer gewelddadige kon zijn en eerder zijn ex-vrouw in brand had gestoken. Zijn bijnaam was ‘Stip’.

Geen vergezochte bijnaam. Op zijn voorhoofd prijkte een grote rode stip. Midden jaren negentig was hij dakloos en hing rond in Groningen. Stip had een maat die uitbener was: de man werkte in slachterijen en was ook fervent bezoeker van straathoeren. Nog steeds komen mails binnen over deze twee.

Harry Roo

‘Stip’ komt voor in een moorddossier. Nog een gruwelijke moord die opvallend veel overeenkomsten had met de zaak Bont. De moord op de Groninger coffeeshophouder Harry Roo. Ook zijn in stukken gehakte lichaamsdelen doken op in wateren in augustus 1995. Bij het verpakken was hetzelfde rode touw gebruikt. De oud-compagnon van Roo, Henk E. ,werd opgepakt en veroordeeld voor de moord. Maar nog altijd houdt de recherche er rekening mee dat iemand anders het lijk van Roo in stukken hakte.

Diepgaand en langdurig onderzoek in de afgelopen vijf (!) jaar naar meer overeenkomsten tussen de moorden op Roo en Bont leverde niets op. Dat was relevant, want als de twee op dezelfde wijze aan stukken waren gehakt of gesneden, dan zou de moord op Bont alsnog opgelost kunnen worden.

Afgelopen week hoorde ik het teleurstellende bericht van het OM Noord-Nederland: zaak gesloten. Het onderzoek is afgerond zonder resultaat.

Terug naar Stip. De man die vaste bezoeker was van tippelaarsters in Groningen, Den Haag en Rotterdam was korte tijd verdachte van de moord op Roo. In het dossier van de zaak Roo staan bijzondere passages over de man. Hij zou een groot bedrag hebben gekregen voor het in stukken hakken van het lichaam van Roo en verkast zijn naar Zuid-Amerika.

Iemand suggereerde dat de moordenaars van Roo na het afmaken van de coffeeshophouder met de centen die ze als beloning kregen, een feestje bouwden met een hoer. Deze prostituee, Bont, zou daarna om wat voor reden dan ook vermoord zijn door een van hen of alle twee.

Leden van het Rotterdamse cold case team bezochten een paar jaar geleden hun collega’s in het Noorden. Ze waren er voor de zaak Bont. Was er dan toch een mogelijke link met de moorden in Rotterdam?

Ik moest weer denken aan Stip en de uitbener toen ik werd gewezen op het verhaal in de NRC zaterdag. De vrouwen waren zwaar bewerkt met messen. Uitbeenmessen en kartelmessen die in slachterijen worden gebruikt.

Zou Stip of zijn maat met de moorden te maken kunnen hebben gehad? Het is puur gissen, er is namelijk geen enkele aanwijzing voor. Tussen de bezoekers die drugsverslaafde en weinig aantrekkelijke tippelaarsters bezoeken zitten veel aparte vogels.

Stip is inmiddels dood. Koos de G. was zijn echte naam. Of de uitbener nog leeft weet ik niet. Misschien heeft het cold case team in Rotterdam ooit wel eens gekeken naar de twee. Het zou geweldig zijn als bijna 30 jaar na de gruwelijke moorden in Rotterdam de moordenaar alsnog wordt gepakt. Het siert de club rechercheurs dat ze zoveel tijd in het onderzoek steken. Ik zou thuis een fles champagne opentrekken bij een aanhouding.

Ligt de moordenaar misschien op het kerkhof? Dat kan heel goed. Ook dan zou je na een dna-match een streep kunnen zetten door de gruwelijke vijf. Ik gok op een doorbraak. Dit jaar nog.

Tips? Mail naar m.van.wely@telegraaf.nl

 

 

Schutters in beeld

‘Hitmen’ maken soms kolossale fouten. Dit jaar ging het een paar keer goed mis. Bij een liquidatie in IJsselstein startte de motor van de vluchtwagen niet en verloor een verdachte zijn bivakmuts met dna erop. Twee andere schutters werden goed vastgelegd door een bewakingscamera: hun gezichten zijn zelfs te zien.

Je zou verwachten dat een schutter voordat hij een liquidatie uitvoert, de omgeving goed scant op de aanwezigheid van camera’s. Maar of ze doen het niet, of de schutters zien de camera’s niet hangen of het interesseert de ‘liquidanten’ simpelweg niet.

SchuttersHet levert in ieder geval wel fraaie plaatjes op. Bij drie recente afrekeningen zijn van de schutters beelden. De eerste killer is de man die de 35-jarige Carlos Miquelito ‘Maiky’ Bonevacia doodschoot op 12 april. Dat gebeurde in het portiek van de flat Kruitberg in Amsterdam-Zuidoost. Hij poseert precies voor het oog van de camera.

Schutters 2De tweede schutter (of misschien is het wel dezelfde) staat goed op beeld na het doodschieten van Abderrahim Belhadj (29) in de flat Kikkenstein in Amsterdam op 9 mei. Belhadj was vermoedelijk een beoogd doelwit van de ‘moordservice op wielen’. Een groep mannen uit Utrecht en omgeving die liquidaties zou voorbereiden.

schutters 3De derde schutter die is vastgelegd, maar onherkenbaar door zijn helm, is de man die de Spyshop-eigenaar Ronald Bakker op 9 september 2015 doodschoot in Huizen. Een lichtgetinte dader die na de afrekening op een motor wegscheurde. Hij werd geflitst toen hij met 240 km (!) per uur richting Utrecht. Voor de moord zijn inmiddels twee verdachten opgepakt.

 

 

De geheimzinnige Naoufal F.

Er hangt een zweem van geheimzinnigheid om hem heen. Weinig is over de Amsterdammer bekend. Maar vandaag kreeg Naoufal F., bijnaam Noffel, ineens naast een gezicht ook een stem. De man die lange tijd verdachte was in de zaak van de dubbele liquidatie in de Staatsliedenbuurt (2012), sprak vanuit een Ierse rechtbank.

Weinig journalisten komen op de druilerige maandagmorgen naar het Paleis van Justitie aan het IJdok in Amsterdam. Op het programma staat een getuigenverhoor. Het sujet dat gehoord wordt is Naoufal F., een 35-jarige Amsterdammer. F zit niet in de zittingszaal, maar in Ierland. Ierland?

noffelDat zit zo. Op 7 april deed de Ierse politie een inval in een pand in Dublin dat toe zou behoren aan de beruchte Ierse maffiaclan, de Kinahans. Een club die een vete uitvecht met de Hutch-bende. En bij die vete horen liquidaties. Net als bij de vete in de Mocro-oorlog, waarin ook voor ‘Noffel’ een rol zou zijn weggelegd. Om het nog lastiger te maken: ook tussen de Kinahan-clan en spelers uit de Mocro-oorlog zou een link zijn. De Ieren worden door de politie als grote spelers op de Europese drugsmarkt genoemd.

Vier levens kostte de vete tussen de Ierse bendes in de afgelopen maanden. In februari werd een lid van de Kinahan-clan geliquideerd in het Regency-hotel in Dublin. De recherche in Ierland doet onderzoek naar de rol van F. die illegaal Ierland binnenkwam met valse documenten. Voor deze feiten zit hij vast in Dublin.

Om elf uur legt een technicus van het Hof contact met de rechtbank in Ierland. Dat gaat moeizaam. Maar na enige pogingen verschijnt een grijze man in beeld. Het accent van de rechter is onvervalst Iers. Dan prijkt ineens het gezicht van Naoufal op het scherm. Een grote man van Marokkaanse afkomst, met gemillimeterd haar en een bol hoofd. In het Engels legt hij de eed af: hij zweert op de Koran want, zo zegt hij, hij is moslim.

Wie is Noffel?

In het criminele circuit en door betrokkenen bij onderzoeken naar liquidaties in het Mocro-milieu praat men met ontzag en voorzichtig over ‘Noffel’. De Beul van Martha wordt hij genoemd. De inmiddels geliquideerde Gwenette Martha zou achter de afrekening in de Staatsliedenbuurt hebben gezeten. Naoufal zou voor hen werken. Hij was dan ook verdachte in de zaak, maar het OM kreeg het bewijs niet rond.

Meedogenloos en levensgevaarlijk, zo staat hij bekend. Hij zou meer weten van liquidaties in de Amsterdamse onderwereld. Een bezoeker van een site op internet noemt hem smalend ‘hangbuikzwijn’. Recente veroordelingen heeft F. niet achter zijn naam staan. Zijn advocaat Inez Weski moet er een beetje om lachen. ‘Ja, er gaan wilde verhalen over hem de ronde. Maar concreet zijn ze niet’, zegt ze bij de zittingszaal aan het IJdok.

Weski bevestigt voorafgaand aan de zitting de tip, dat het OM om de overlevering van F. heeft gevraagd. Hij wordt met ‘een aantal misdrijven’ in verband gebracht, waaronder een knokpartij in Amsterdam in een parkje in 2013.

‘We have lost your sound in Amsterdam’, zegt de grijze magistraat in Ierland. De verbinding hapert. We kunnen een sonde neerzetten op Mars, maar een videoverbinding met Ierland blijkt lastig.

Chaos na de hotelmoord in Dublin
Chaos na de hotelmoord in Dublin

De blauwe ‘patas’ die F. droeg bij zijn arrestatie kosten 800 euro. Daar kan de Ierse rechter wel zes of zeven paar voor kopen. De horloges die hij droeg hadden samen een waarde van meer dan een halve ton. Geld voor een avondje stappen had hij ook: 12000 euro.

Tijdens het getuigenverhoor is F., zoals verwacht, weinig spraakzaam. Hij was niet in de Staatsliedenbuurt toen een regen van kogels Saïd el Yazidi en Youssef Lkhorf velden. Dat wil F. nog wel zeggen. Verder beroept hij zich op zijn verschoningsrecht.

Na een uurtje is het gebeurd. Noffel verdwijnt van het scherm. De Ierse rechter ook. Wat wil het OM met Noffel? Zijn die paar gedateerde misdrijven de werkelijke reden voor het overleveringsverzoek? Of wil het OM Noffel graag hier hebben, in afwachting van een grotere zaak tegen hem? Misschien hoopt het OM wel dat hij de Fred Ros van het Mocro-conflict wordt.

De kans bestaat dat F. straks weer gewoon vrij rondloopt. De mythes rond Noffel blijven in ieder geval bestaan. Al is het alleen al vanwege zijn dure spullen.

Info? m.van.wely@telegraaf.nl

Informatie wordt discreet behandeld

 

Harde kritiek op corrupte douane

De directeur van de Rotterdamse havenvereniging Deltalinqs haalt snoeihard uit naar de douane in de Rotterdamse haven na een nieuw corruptieschandaal. Dat is volledig terecht. De haven is zo lek als een mandje en dat is zeer zorgwekkend.

Opnieuw is in Rotterdam een douanier uit de haven opgepakt voor corruptie. Hij liet volgens justitie jarenlang containers met drugs door en zou daarmee tonnen hebben verdiend. Vorig jaar was het ook al raak met zo’n foute douanier.

Gerrit G.
Gerrit G.

De corruptie in de haven leidt tot levensgevaarlijke situaties. Zo waren twee liquidaties min of meer het gevolg van het corrupte handelen van ‘Streep’, zoals de vorig jaar gearresteerde douanier Gerrit G. uit ’s Gravenzande door zijn criminele vriendjes werd genoemd. Voor een zoekgeraakte of door de douane ingepikte partij moet altijd iemand boeten.

Verwarring leidt tot stress: met catastrofale gevolgen. Zo was een zoekgeraakte partij coke in de Antwerpse haven het startschot, om maar een passende term te gebruiken, voor de bloedige Mocro-oorlog.

Vorige maand bezocht ik de rechtbank in Rotterdam waar een club ‘uithalers’ terechtstond. Havenmedewerkers die voor duizenden euro’s hand-en spandiensten leveren aan criminelen. Dankzij deze mannen kunnen die de coke uit de haven halen.

Coke in de haven
Coke in de haven

Ze zaten er met een grote smile. Dat hun handelen zorgt voor verrotting van de haven en de economie aantast, interesseert ze geen biet. Uit tapgesprekken bleek hoe makkelijk grote criminelen havenmedewerkers konden ronselen. Eiste iemand meer geld? Oprotten! Voor jouw honderd anderen, werd letterlijk gezegd. Zo makkelijk is het dus.

Terug naar het nieuwe corruptieschandaal. Ik mag hopen dat de politiek zich gaat roeren en een groot onderzoek volgt naar corruptie in de haven. Iedere foute medewerker is er eentje teveel. De Rotterdamse haven mag internationaal niet het imago hebben van een corrupt zooitje, waar criminelen de baas zijn.

Meer over de corruptiezaak en de kritiek van Deltalinqs vandaag (17 maart 2016) in De Telegraaf. UPDATE: Luister hier naar een item hierover op De Nieuws BV. De politiek heeft inmiddels vragen neergelegd bij het kabinet. SP, CDA en PVV willen dat een onderzoekscommissie de corruptie gaat onderzoeken.

 

Doorbraak in moordzaak na gezichtsreconstructie

Een lijk in de Biesbosch
Een lijk in de Biesbosch
Een lijk in de Biesbosch

De politie is dinsdagochtend begonnen met onderzoek in panden in Andel en Veen in verband met de moord op een Poolse man. Het lichaam van de man werd op 14 januari vorig jaar in de Biesbosch gevonden.

Het leek een kansloze misse. Op 14 januari vorig jaar vond een visser in bosjes nabij een parkeerplaats bij Werkendam een zwaar toegetakeld lichaam. Hij herkende lijkengeur omdat familie van de man een uitvaartonderneming had.

Op het lichaam werden geen identiteitspapieren aangetroffen. Zijn dna kwam niet voor in de database van vermiste personen. De identiteit van de man was een raadsel. Wat de politie ook deed: het lukte niet de man een gezicht te geven. Om het nog lastiger te maken: er werden geen sporen van derden op het lichaam of in de omgeving gevonden.

Pas na maanden lukte het politie en justitie te achterhalen wie het was, nadat van zijn gezicht een reconstructie was gemaakt. Die kwam overeen met een foto die op een Poolse internetsite stond. Familie van de 32-jarige man vroeg aandacht voor zijn vermissing. De nabestaanden zijn inmiddels geinformeerd.

De recherche had nu een naam en ging de gangen na van de Pool in Nederland. Zo kwam de politie uit bij zijn ex-vriendin. In haar woning in Andel en een ander pand in Veen, waar de nieuwe vriend van haar woont, wordt nu sporenonderzoek gedaan. Dat zal meerdere dagen in beslag nemen. De vrouw geldt als verdachte en is ook al gehoord, maar nog niet aangehouden.

De Biesbosch-moord is één van de twee moordzaken uit 2014 waarbij de politie een gezichtsreconstructie maakte om de identiteit van het lichaam te achterhalen. Eerder verscheen in januari een verhaal hierover in Panorama (moordlijken zonder gezicht, Mick van Wely). Alle ontwikkelingen in de zaken zijn op deze site te volgen.

Lees ook: Moordlijken krijgen een gezicht

Coke op de Schelde

Coke op de Schelde
Coke op de Schelde
Coke op de Schelde

In de Schelde bij Vlissingen vond de politie in december vorig jaar een zelfgemaakte boei met daaraan 1200 kilo cocaïne. De tweede megacokevangst in Zeeland binnen een jaar. Coke van een containerschip gooien en binnenhalen met speedboten: een spectaculaire smokkelmethode.

In de afgelopen weken heb ik, geïntrigeerd door de vangst, in Zeeland een reportage gemaakt voor de Panorama over de deze vorm van smokkel. Wie zijn de mensen die vanaf het land de coke binnentrekken en hoe weten ze precies waar de drugs dobberen?

Lezen via Blendle
Lezen via Blendle

Criminelen droppen de drugs om controles in de havens van Rotterdam en Antwerpen de omzeilen. Dat gaat soms goed. Maar soms ook fout: zo spoelden er in december 2013 zeker honderd paketten met coke aan op het strand bij Westkapelle. De verdachten die toen werden opgepakt verschijnen dit voorjaar voor de rechter. Ik zocht er twee thuis op.

Lees het verhaal van zes pagina’s over de smokkel vanaf woensdag in de Panorama of via Blendle.

(in de eerste berichten van december vorig jaar werd het getal van 1300 kilo genoemd. Het bleek later echter 1200 te zijn)

Aankoop Kalashnikov kinderlijk eenvoudig

kalasjnikov

kalasjnikovHoe makkelijk is het om een Kalashnikov te regelen? Met de redactie van EditieNL schaften we er eentje aan. De AK47 wordt veelvuldig gebruikt bij liquidaties in de onderwereld. Inmiddels zijn er Kamervragen gesteld naar aanleiding van het nieuws over de aankoop. De opsporing van wapens heeft in Nederland geen prioriteit. Er zijn geen aparte units die zich bezighouden met de opsporing van vuurwapens. Kijk vanavond naar EditieNL. Om 18.15 uur , RTL4.

De Kalashnikov v EditieNL in de media:

Spits! Telegraaf RTLNieuws AD

 

 

Zwaardere middelen tegen MC’s nodig

De Bandidos
De Bandidos
De Bandidos

De politie wil zwaardere opsporingsmiddelen als burgerinfiltranten en kroongetuigen inzetten tegen de outlawmotorclubs. Door de gesloten structuur van de clubs en de geldende zwijgplicht lopen onderzoeken moeizaam.

Dat zegt politiechef Oscar Dros van Noord-Nederland. ,,We lopen tegen de geslotenheid van de clubs aan. Je komt er niet zomaar in of uit. En leden beroepen zich standaard op hun zwijgrecht. De ‘Omerta’ geldt.”

Dat de politie moeite worstelt met de strafrechtelijke aanpak geldt voor heel Nederland zegt Dros nadrukkelijk. ,,Onderzoeken die we deden naar clubleden bevestigen dat ze echt de schijn van onaantastbaarheid hebben.”

Wat betreft Dros is het tijd voor een nieuwe fase in de strijd tegen de outlawmotorclubs als No Surrender en Satudarah. ,,We moeten alle mogelijke middelen inzetten om de geslotenheid te doorbreken. Dus ook kroongetuigen, burgerinfiltranten en het werken met spijtoptanten. Ik ben bereid om een stap verder te zetten. Zijn we dat al aan het doen? Daar geef ik geen antwoord op.”

De politie Noord-Nederland pakte sinds begin 2012 bijna 30 leden van motorclubs op. Het ging in bijna alle gevallen om leden van noordelijke afdelingen. Het totaal aantal geïdentificeerde leden in Groningen, Friesland en Drenthe bedraagt naar schatting van de politie 275.

De 30 werden gearresteerd voor schietincidenten, afpersing, drugsbezit- en handel, wapenbezit, bedreiging en mishandeling. Strafzaken waarbij sprake is van misdrijven die zijn gepleegd in georganiseerd verband en waarbij echt de club als middel is gebruikt, zijn er niet of nauwelijks. Dat erkent Dros ook.

Dros erkent dat huidige aanpak clubs tekortschiet
Dros erkent dat huidige aanpak clubs tekortschiet

,,We zijn er wel van overtuigd dat er veel meer is dan dat we kunnen hard maken. Overigens vind ik de feiten waarvoor we clubleden hebben opgepakt, geen alledaagse feiten. Het gaat wel ergens over.” Dros benadrukt het belang van de bestuurlijke aanpak van ‘outlaws’, naast de stafrechtelijke. ,,Je kunt voorkomen dat clubhuizen worden opgericht en ze sluiten. Dat gaat heel goed”.

Bijzonder is dat uitgerekend Dros de inzet van de burgerinfiltrant opteert. Hij werd in de jaren negentig tijdens de IRT-affaire gehoord als chef van het kernteam Randstad Noord en Midden. Na de affaire werd het gebruik van het burgerinfiltrant verboden. Sinds maart mag het weer. Weliswaar onder scherpe voorwaarden.