Struikrover

Beste Hendrik-Jan,

Schermafbeelding 2018-05-13 om 09.42.06

Naar aanleiding van je verhaaltje op Misdaadjournalist.nl over de uitzending van De Raadkamer (10-5-2018) het volgende. Wat betreft het verschil tussen Willem Holleeder en Klaas Otto: Holleeder wordt verdacht van betrokkenheid bij de dood van zes mensen. Otto van afpersing, witwassen, bedreiging en het opdracht geven voor een liquidatie. Daar zit volgens mij nogal wat verschil tussen.

Otto is nog niet eens voorgeleid voor de ‘aanslag’, waarbij het OM alleen een CIE-tip lijkt te hebben. Ook het verleden van Holleeder (Heineken-ontvoering, veroordeling voor afpersing) is niet te vergelijken met het verleden van Otto. Dat neemt niet weg dat Otto van ernstige feiten verdacht wordt, zoals ik in De Raadkamer aangaf. En zijn er nog allerlei serieuze zaken in onderzoek.

Dan de niet te kraken telefoon in de bedreigingszaak rond Greetje Bos. Ik zou mezelf iets meer verdiepen in de historie van de PGP’s voordat je hier iets over zegt. Ten eerste is niet alleen de Ennetcom-server gekraakt, maar later nog eentje in Costa Rica: die van PGP Safe. Daarnaast slaagt het NFI er al jaren in om PGP’s te kraken. Namelijk door wachtwoorden te achterhalen, bijvoorbeeld door de inzet van camera’s of forensisch onderzoek op de telefoon zelf.

Tenslotte het door mij gebruikte begrip ‘struikrover’. Ooit gehoord van cynisme, humor, of sarcasme? Of neem je alles erg letterlijk?

Vriendelijke groet,

Mick van Wely

Harde klappen voor de ‘Mocro-maffia’

De ‘Mocro-maffia’ ligt zwaar onder vuur. Na het oprollen van de ’26Koper’ moordservice uit Utrecht en de arrestaties van de Amsterdamse Naoufal F. (38) en Richard ‘Rico’ R. V., (44) is nu een kroongetuige opgestaan. Arrestaties van kopstukken plaveien echter ook de weg voor andere ambitieuze gangsters.

Het gonsde al van geruchten in de afgelopen weken. Justitie zou over een kroongetuige beschikken die zeer belastende verklaringen had afgelegd over de Mocro-maffia. Voor zover je met een sterke Antilliaanse en Surinaamse inbreng nog kunt spreken van een Mocro-maffia.

We hebben vanuit De Telegraaf justitie recent nog gevraagd of het klopte dat er een kroongetuige was, maar het bleef stil. Vanwege het onderzoeksbelang valt dat zwijgen nog wel te billijken.

Taghi
Taghi

Kroongetuige Nabil B. (30) uit Utrecht sloot in december een door een rechter goedgekeurde deal met het OM. Hij had zelf als autodief de rol van facilitator van een zware misdaadgroep, die volgens hem werd geleid door Ridouan Taghi (40) uit Vianen. De man van de ‘moordlijst‘ die eerder deze maand circuleerde.

Omdat zijn auto was gebruikt bij de ‘vergismoord’ op Hakim Changachi in Utrecht in 2017 kreeg hij wroeging. Hij kende het slachtoffer die per ongeluk was afgeknald. Toen hij vreesde zelf ook nog doelwit te worden van de organisatie waarvoor hij werkte, stapte B. naar de politie. De eerste ‘turncoat’ uit deze hoek van de onderwereld.

Justitie is kraakhelder: Nabil B. gaat een grote bijdrage leveren aan de arrestatie van opdrachtgevers voor meerdere liquidaties. Een andere poot waar justitie op leunt zijn wederom onderschepte PGP-berichten tussen criminelen die volgens B. en justitie hoog in de boom van de onderwereld zitten.

Het zou opnieuw betekenen dat mogelijk PGP-berichten voor een doorbraak gaan zorgen. De versleutelde tekstberichten van de Pretty Good Privacy-telefoons die vooral door criminelen worden gebruikt, hebben recent al voor belangrijk bewijs gezorgd in het onderzoek naar de mislukte liquidatie op Peter ‘Pjotr’ R. in Diemen in 2015 en het onderzoek naar de ‘cokekotter‘ Blies.

Noffel
Noffel

Naoufal F., die met meerdere liquidaties in verband wordt gebracht, speelde een hoofdrol in beide onderzoeken. Op 9 maart eiste het OM 20 jaar tegen ‘Noffel’.

Het is onbegrijpelijk dat criminelen niets hebben geleerd van ‘Ennetcom-gate’. Het trucje dat het OM heeft uitgehaald met de server van het bedrijf, kan het natuurlijk ook bij andere PGP-providers doen. Je zou zeggen dat niemand meer open communiceert via zogenaamd veilige telefoons. Maar criminelen zijn hardleers.

Vandaag werd bekend dat Rico R. naar Nederland komt. Hij wordt verdacht van deelname aan een criminele organisatie, wapenbezit, witwassen en voorbereiden van internationale drugshandel. Justitie ziet Ridouan Taghi, Naoufal F. en Rico R. als het nieuwe misdaadtrio. Samenwerkend, maar ook individueel actief. De ‘Mocro-equivalent’ van Holleeder, Soerel en Hillis die de oude Hollandse, bijna stoffige penoze vertegenwoordigden.

De jonge criminelen in Utrecht en Amsterdam lieten en laten zich inspireren door de misdaadseries Narcos op Netflix over het Medellin-en Cali-kartel en Corleone over de organisatie van de Siciliaanse maffiabaas Toto Riina. Zo zouden criminele groeperingen nu een soort alliantie tegen Ridouan T. hebben vernoemd naar de alliantie die vocht tegen Escobar: Los Pepes.

Er liggen wel wat parallellen met de kartels en vooral het Cali-kartel. Het zijn ambitieuze gangsters die razendsnel enorm machtig zijn geworden door de cokehandel en extreem veel geweld gebruiken. Ze rekruteren hun voetvolk onder jongeren met veelal een laag IQ in achtergestelde wijken in grote steden. Zoals de Camorro dat doet in Napels: ‘babygangsters’.

De jongeren hebben niets te verliezen, snakken naar status en voelen er weinig voor om vakken te vullen bij de buurtsuper als ze in het criminele circuit veel meer munten kunnen maken. Zij willen ook rijden in die peperdure bolides waar ‘Mo’ mee pronkt en de klokkies om de pols die ‘Halil’ draagt. Snel geld maken.

Wat ze vergeten is dat roem en een lange loopbaan maar voor enkelen zijn weggelegd. En die ‘enkelen’ lachen om de meelopers. Het voetvolk wordt gebruikt en uiteindelijk vermorzeld. Ze moeten ‘slapen’ als ze een gevaar worden. Want de mannen aan de top zijn achterdochtig, egoïstisch en kennen geen mededogen.

Nog even terug naar Cali. Het kartel onder leiding van de Orejuelabroers, Gilberto en Miguel, kon vooral de macht grijpen door het offensief van de Amerikaanse DEA en het Colombiaanse ‘Search Bloc’ van politie en leger. Een handje geholpen door Los Pepes, een gangsteralliantie.

Escobar
Escobar

Het is de Wet van Murphy (geen onbekende naam in Narcos..) in de Misdaad BV dat het uitschakelen van leiders, ruimte geeft aan andere topcriminelen. Eliminatie zorgt voor versnippering en een onderlinge machtsstrijd kan leiden tot meer geweld.

Neem Mexico en Guzman ‘El Chapo’: na de arrestatie van de topcrimineel, laaide het geweld op in Mexico en zijn er veel meer splintergroeperingen actief. Als Taghi, Naoufal F. en Rico R. buiten spel worden gezet, staan anderen te trappelen om carrière te maken. Zij zullen net als de ‘Heren van Cali’ het glas heffen.

Het moet blijken hoe waardevol kroongetuige Nabil B. zal zijn. Hij was facilitator, maar wist hij van het reilen en zeilen binnen de organisatie? Kan hij uitleggen en aannemelijk maken wie aan de touwtjes trokken en bevelen gaven voor liquidaties? Doorgaans worden uitvoerders dom gehouden. Het OM is stellig: B. heeft uitvoerig verklaard over de rol van opdrachtgevers en die verklaringen zijn belangrijk. Het lijkt erop dat B. duidelijk geen onwetende onderknuppel was.

Er komen spannende maanden aan. Lukt het om de voortvluchtige Ridouan Taghi en medeverdachte Saïd Razzouki op te pakken? Aan hoeveel liquidaties kunnen de twee gekoppeld worden? Zorgt de deal met de kroongetuige voor meer spanningen en geweld? Een kat in het nauw maakt rare sprongen.

Mick van Wely

TIPS? m.van.wely@telegraaf.nl of anoniem: http://mickvanwely.nl/contact/

Lees ook: advocaat Inez Weski van Ridouan Taghi wijst beschuldigingen van de hand

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Relatief weinig aandacht. Een grote onderschatting en misvatting. Als de verdachten Willem of Klaas heten is het allemaa

Bontkraagjes en klokkies

Politiechef Frank Paauw van Rotterdam zette deze week het land op zijn kop met de aankondiging om dure jassen en horloges af te pakken van twijfelachtige types die de herkomst van de spullen niet kunnen verklaren. De ophef kwam deels voort uit een gebrek aan kennis en nuance.

Patsers pas op. De politie gaat met pantserwagens Rotterdam doorkruisen en vanuit portieken en schuttersputjes loeren naar dure jassen met bontkraagjes en glinsterende klokkies. Wie niet binnen dertig seconden kan uitleggen hoe hij aan de statussymbolen komt, mag ter plekke zijn jas uittrekken en wordt in een arrestantenwagen afgevoerd. Dat wordt dringen met al die bontkraagjes in een arrestantenbus, maar het is niet anders. De ‘jassenpolitie’ is onverbiddelijk.

Frank Paauw
Frank Paauw

Dat horrorbeeld ontstond kennelijk na het verhaal van Paauw deze week in De Telegraaf over de ondermijningsaanpak in Rotterdam. Paauw gooide de knuppel in het hoenderhok met het plan van de politie om de schroeven van de al langer bestaande ‘patseraanpak’ aan te draaien.

Belangrijk daarbij is dat de politiechef, die net als criminelen de grenzen opzoekt, meteen duidelijk aangaf dat er met het openbaar ministerie wel goed gekeken moet worden wat hierbij de juridische kaders zijn. Het gaat tenslotte om een experiment.

Maar die nuance wilden critici niet lezen of horen. Advocaten, hoogleraren en een ombudsman schreeuwden moord en brand.

Iemand die een persoon moet verdedigen van wie cash of spullen zijn afgepakt omdat niet is aangetoond dat de herkomst legaal is, kan het met de omgekeerde bewijslast knap lastig krijgen. Alhoewel het ook regelmatig voorkomt dat politie en justitie op hun snufferd gaan en de spullen of de munten terugkeren bij de eigenaar. Sterker nog: het totaal afgepakte bedrag dat jaarlijks met trompetgeschal door justitie wordt gepresenteerd, is een fractie van wat er aan ontnemingsvorderingen is opgelegd en waarop beslag is gelegd.

Zelf vind ik het een van de grootste ergernissen die er zijn. De jongens in de buurt die de hele dag op straat rondhangen, op dure scooters rondrijden en behangen zijn met veel ‘bling bling’, terwijl ze geen werk hebben en evenmin een rijke pappie of mammie. Waarom doet de politie dan niks? Die zien toch ook wel dat het niet deugt? Aanpakken graag!

Zo’n twaalf jaar geleden lanceerde de Amsterdamse politie de cabrio-aanpak, waarbij agenten bolides en inzittenden controleerden. De selectie vond plaats op basis van gezond verstand en was deels informatie gestuurd. Zeker wijkagenten weten precies aan wie er een luchtje hangt.

De aanpak werd daarna overgenomen door andere eenheden van de politie en omgedoopt tot ‘patseraanpak’. De ingepikte spullen blijven op basis van het witwasprincipe bij de politie, zolang niet duidelijk is hoe ze zijn gefinancierd.

Schermafbeelding 2018-01-07 om 18.35.00Het is een geniale manier om op microniveau criminelen te frustreren. Status is voor boefjes belangrijk en als alle statussymbolen thuis moeten blijven, valt er weinig meer te patsen. Er zitten wel wat haken en ogen aan. Waar ligt de grens bijvoorbeeld? Een jas van 400 of eentje van 1200? En bij horloges: is een Tissot van 500 al verdacht of moet het een Rolex zijn? En wat als iemand het bonnetje niet meer heeft? Of een gecontroleerd persoon het sieraad of de jas gekregen heeft?

Ieder weldenkend mens die goed nadenkt voordat hij of zij ongenuanceerd begint te steigeren, begrijpt dat het gaat om de aanpak van excessen. Geen randgevalletjes. Een check na een optelsom.

Wat de politie verkeerd doet is dat er zelden of nooit een goed overzicht van de opbrengsten en verantwoording van de werkwijze volgt na een patseractie. Hoeveel mensen zijn er ingezet? Wat is er afgepakt en wat blijft ook in het bezit van de politie? Op basis waarvan zijn de benaderde personen gecontroleerd?

De resultaten zijn nodig voor het creëren van draagvlak onder de burgers voor de patseraanpak, waaronder ook het experiment in Rotterdam eigenlijk onder valt. Het is hetzelfde principe. Misschien zijn de resultaten in praktijk wel zo beroerd, dat de politie kan gaan sleutelen aan een nieuwe ondermijningsstrategie.

Mick van Wely

Lees ook: wat zijn dan die geliefde patserspullen? Een verhaal van Maarten van Dun van het Parool.

 

De Colombiaanse godmother en Gerrit G.

Amerikaanse infiltranten, een spijtoptant en een Colombiaanse ’godmother’. Achter de onderschepte partij coke die de basis was voor het mega-onderzoek naar de corrupte douanier Gerrit G. zit een bijzonder verhaal. Het laat eens te meer ook zien hoe de Rotterdamse haven door criminele wereldspelers wordt gebruikt voor drugssmokkel.

Onderschept
Onderschept

Isabel ’La Tia’ A.-G. (57) heet ze. Bijnaam: La Tia of De Tante. Naar nu pas blijkt was zij het die een belangrijke rol speelde bij het grote transport van 300 kilo coke dat op 9 december  2013 werd onderschept in de Rotterdamse haven.

Een tip over die partij in 2014 was volgens justitie de aanleiding voor de omvangrijke corruptie- , liquidatie en drugssmokkelzaak waarin de douanier Gerrit G. een hoofdrol speelt. De beambte tegen wie justitie onlangs 16 jaar cel eiste, liet jarenlang containers drugs door de haven glippen.

‘La Tia’ vertegenwoordigde volgens justitie in België verschillende machtige cocaïnekartels in Colombia. Een slimme en gevreesde ’onderneemster’ die de schakel zou vormen tussen de Mexicaanse drugskartels, de Colombiaanse drugsleveranciers en klanten in Europa en Amerika.

Queen of cocaine. Het is verleidelijk te denken aan Griselda Blanco. De Colombiaanse drugskoningin die Pablo Escobar het vak leerde en de schakel was tussen Amerika en Colombia voor de cokehandel.

Bestudering van een Europees aanhoudingsbevel voor een Nederlandse verdachte uit december 2013 leert dat Nederland en België in de maanden ervoor contact hadden over La Tia en een pizzabakker uit Zolder, Gennaro B. (44).

Rinus Moerer
Rinus Moerer

La Tia en Gennaro B. waren volgens de Belgische en Italiaanse recherche betrokken bij de invoer van de onderschepte partij coke op 9 december 2013. Die ’toevallige’ onderschepping leidde zo goed als zeker tot de liquidatie van ’fruitboer’ en crimineel Rinus Moerer uit Steenbergen, van wie het bedrijf was waar de coke naar toe ging. De liquidatie was een vergelding voor het verlies.

De Tante en de pizzabakker werden begin dit jaar veroordeeld tot 12 jaar cel voor grootschalige cocaïnesmokkel, waarvan de Rotterdamse onderschepte partij deel uitmaakte. Ook zes Nederlanders werden veroordeeld in deze zaak. Dit was een van de grote organisaties die ervoor zorgden dat Antwerpen en Rotterdam in de laatste jaren werden overspoeld met coke. Een andere is de groep rond de broers Aquino uit België. Ook zij werden dit jaar veroordeeld voor smokkel via Rotterdam en Antwerpen.

Valse start?

Maar nu is er iets aan de hand. Het vermoeden bij advocaten in de douanier-zaak is dat de partij cocaïne in december 2013 helemaal niet per toeval is onderschept, maar al in beeld was na informatie van de Belgen en mogelijk de Amerikanen. Een gecontroleerde aflevering dus, met het doel een organisatie op te rollen.

Volgens de strafpleiters Sanne Schuurmans en Louis de Leon heeft het OM gesjoemeld met de start van het onderzoek naar Gerrit G. De tip over de partij in 2014, volgens het OM de start van het onderzoek, zou gefingeerd zijn. Puur om de werkelijke, mogelijk onrechtmatige aanleiding voor het onderzoek te verdoezelen, zeggen ze.

„Informatie over de daadwerkelijke start van het onderzoek lijkt bewust te zijn weggelaten uit het dossier. Het lijkt alsof die informatie later is ‘witgewassen’ via de tip in 2014. Als het is zoals het lijkt, kan dit een van de ergste opsporingsschandalen worden uit de geschiedenis”, zegt Sanne Schuurmans.

Hij wijst op de datum van het aanhoudingsbevel. Een uitgebreid stuk dat exact een dag na de onderschepping van de 300 kilo werd uitgevaardigd. Kan dat zo snel? Of lag het klaar voordat de partij werd onderschept?

Interessant is wat de Begische collega van de twee zegt. Hij verdedigde de Colombiaanse ‘godmother’.  „De Amerikanen lijken met undercoveragenten en een spijtoptant groot ingezet te hebben op deze operatie. De VS zien de groep rond La Tia als extreem belangrijk, vooral vanwege de gesuggereerde Mexicaanse connectie. Wij vermoeden dat justitie in België gebruik heeft gemaakt van Amerikaanse onderzoeksmethoden die hier niet zijn toegestaan”, zegt de advocaat van de Colombiaanse ’La Tia’, Philip Daeninck.

Als de rechtbank het eens is met de verdediging kan die een streep door het proces zetten. Het OM zal vermoedelijk vrijdag met uitleg komen over de omstreden start. Mogelijk is de uitleg heel simpel: we wisten gewoon niet van het onderzoek in België. Basta. En dat zou heel goed kunnen.

De Mexicanen in Europa

De Europese opsporingsorganisatie Europol ziet met vrees hoe de Mexicaanse kartels steeds meer grip krijgen op de drugshandel in Europa. Ze halen meer dan de helft van de coke uit Zuid-Amerika en doen zaken met Albaneze en Italiaanse organisaties. Coke stroom Europa binnen via vooral Rotterdam, Antwerpen en Italiaanse havens.

Nederlandse criminelen spelen een sleutelrol op logistiek gebied door vooral dankzij corrupte contacten de drugs door de Rotterdamse haven te loodsen. Mede dankzij de door corruptie ’lekke’ haven Rotterdam groeit de invloed van de gevreesde en zeer gewelddadige Mexicaanse kartels in Europa.

Oproep: wie heeft info over Erik van den Boogaart?

In het Schelde-Rijnkanaal bij het Zeeuwse Rilland werd vrijdagochtend 11 november het lichaam van Erik van den Boogaart gevonden (55) uit Spijkenisse gevonden. Hij bleek vermoord te zijn. Naar aanleiding van een  tip over de achtergrond van de moord ben ik op zoek naar meer informatie over Van den Boogaart.

Van den Boogaart was al sinds juni vermist. Wie kende hem goed en kan meer over Van den Boogaart vertellen? Waar in de Rotterdamse haven werkte Van den Boogaart precies?

Alle informatie is welkom en wordt honderd procent discreet behandeld. Reageren kan via m.van.wely@telegraaf.nl of anoniem via de contactpagina op deze site.

Mick van Wely

 

Opsporing Verzocht duikt in verdwijning Jolanda Meijer

Het is een van de grootste vermissingsmysteries in Nederland: de verdwijning van Jolanda Meijer (34) uit Groningen. De straatprostituee werd in 1998 voor het laatst gezien. Opsporing Verzocht besteedt dinsdag aandacht aan de moord. Moord: want de recherche gaat ervan uit dat Jolanda om het leven is gebracht.

Jolanda Meijer
Jolanda Meijer

Moorden zonder lijk behoren tot de taaiste moordonderzoeken. Er is meestal geen plaats delict en dus ontbreekt het vaak aan sporen, getuigen en kennis van de doodsoorzaak. Dat maakt niet alleen het rechercheren lastig, maar ook de bewijsvoering bij een uiteindelijk proces.

De zaak Meijer is om nog een andere reden interessant: met het oplossen van de moord kan een recherche mogelijk een tweede moord wegstrepen, namelijk die op de vriendin van Jolanda. Marian Kusters (42) verdween in 2009. Kusters zou meer hebben geweten van de moord op Jolanda en mogelijk daarom zijn vermoord.

Jolanda was geen lieverdje. Ze had allerlei foute contacten in de onderwereld. Mogelijk heeft ze iemand bestolen of iets gehoord of gezien wat anderen in problemen kon brengen. Mogelijk was Jolanda slachtoffer van een moordlustige gek: zoals seriemoordenaar Willem van Eijk. Het gevaar kon uit allerlei hoeken komen.

Met collega en vriend Rob Zijlstra van Dagblad van het Noorden hebben we ons 15 jaar lang op het mysterie Meijer gestort. We bezochten gierkelders waar gezocht werd naar de vrouw, spraken met de ouders van de Groningse, doken het criminele – en prostitutiecircuit in en onderzochten persoonlijke documenten van Jolanda.

Een vage tip
Een vage tip

Hopelijk levert het item op Opsporing Verzocht tips op. Nieuws is er niet. Het is puur een poging om informatie te genereren, luidt de officiële lezing van de politie. De moord staat in mijn top 5 van onopgeloste zaken: het zou geweldig zijn als de nabestaanden eindelijk duidelijkheid krijgen over wat er is gebeurd met Jolanda. Lees hieronder eerdere verhalen over het moordmysterie.

Tips? m.van.wely@telegraaf.nl (bekijk de uitzending)

UPDATE: De politie heeft inmiddels al 39 tips gekregen

Vermoord en gedumpt in een gierput?

De hopeloze zaak van Jolanda Meijer

Het mysterie Meijer

 

‘Moes’ en de 4000 kilo

Een paar keer per maand horen we van cokevangsten in de haven van Rotterdam. Of voor de kust. Dat zijn de transporten die worden onderschept. Maar het is een marginaal deel van wat succesvol naar binnen wordt gesmokkeld. En die partijen maken van jonge criminelen echte ‘cocaïne-cowboys‘.

Coke in overvloed
Coke in overvloed

Er circuleert een spannend verhaal in het criminele circuit. Het verhaal van de 4000 kilo. Een geslaagd transport. Klaas Bruinsma had zijn Grote Berg van hasj, overigens een mislukt transport, maar dit mag met recht de Witte Berg genoemd worden.

De man achter de partij die dit voorjaar naar binnen werd gehengeld, zou een ‘Mocro’ zijn: een Nederlander met een Marokkaanse achtergrond en de roepnaam ‘Moes’. Tot voor kort had hij een nachtclub ergens in het westen van het land. Na een paar kleinere transporten was het nu eens goed raak. In één klap werd de groep rond de ambitieuze gangster miljoenen euro’s rijker.

Reden genoeg voor een feestje. Met flessen champagne en vuurwerk in de club. De dames die in de zaak werken kregen een fraaie Gucci-tas of een ander presentje. Nu is de club er niet meer. Misschien hebben de activiteiten van ‘Moes’ en zijn crew er wel mee te maken. De overheid vond het geen goed plan dat de tent nog langer openbleef.

Moes is zo hard aan het groeien, dat in het criminele circuit al wordt voorspeld dat er gedoe komt. Een clash met de gevestigde orde binnen de Mocro-cokebazen.

Zoals Moes zijn er vele andere jonge criminelen met vaak een Marokkaanse achtergrond die snel groeiden sinds ongeveer 2010. Ze begonnen coke over de oude hasjlijnen via Marokko en Spanje te pompen en verdienden miljoenen tot tientallen miljoenen euro’s. Ruzie resulteerde in de Mocro-oorlog met zo’n 20 tot 25 liquidaties. En die oorlog is nog lang niet voorbij.

Het lijkt een beetje op Medellin de jaren zeventig en tachtig. ‘Los Magicos’ noemden ze de drugsdealers die ineens rondliepen in dure pakken en rondreden in peperdure auto’s. Ze smeten met geld. Maar waar zij hun geld investeerden en witwasten in hun eigen land, doen de cocaïne-cowboys van nu dat in Spanje, Dubai en Marokko.

Het topsegment van de cokecriminelen verblijft ook in die landen. Ook de man die De Telegraaf naar voren schoof als de Man van tien miljoen zou hier zitten. Ze zijn onaantastbaar. Met goed financieel onderzoek zouden politie en justitie vermogen kunnen afpakken en deze criminelen hard raken, maar de landen waar het geld zit werken niet mee. En bovendien kost gedegen financieel onderzoek te veel tijd. En tijd en capaciteit zijn er niet bij politie en justitie.

Moes is zo’n voorbeeld van een onaantastbare cocaïnebaron. Hij lacht de politie hard uit. Steekt zijn middelvinger op naar de opsporingsinstanties. En hij heeft gelijk vanuit zijn oogpunt: want hij wordt ongemoeid gelaten.

Ik vraag me wel eens af. Als wij als journalisten dit soort specifieke informatie horen, weet de politie dit dan niet? Hoe zit het met de informatiepositie van de recherche? Of is er gewoon geen capaciteit om dit soort criminelen aan te pakken?

In dit specifieke geval beschikt de politie overigens wel over info. Het is een raadsel waarom er niets gebeurt. Het zal wel te lastig zijn.

Eggermont: een vergismoord
Eggermont: een vergismoord

Sinds juli ben ik acht keer gebeld door ondernemers of advocaten van ondernemers met verhalen over bedreigingen die coke-gerelatereerd zijn.  De eigenaar van een fruitbedrijf die met de dood bedreigd is omdat er een partij coke uit een container van zijn bedrijf verdween of een ondernemer die onder druk wordt gezet om mee te werken aan de opzet van een cocaïnelijn.

Deze signalen staan nog los van de vele liquidaties in het cokemilieu. En die vetes kostten in twee jaar tijd aan zeker zes volstrekt onschuldige mensen het leven: het waren ‘vergisliquidaties’.  De smokkel van coke krijgt steeds meer grip op de maatschappij. Maar de aanpak rammelt.

m.van.wely@telegraaf.nl

Dossier 13Aker: de liquidatie van Belhadj

‘Je moet mij zien als een informant. Eenmalig’, zegt Abderrahim Belhadj (29) op 19 november 2015 tegen een koppel rechercheurs van het liquidatieonderzoek 26Koper. Precies een half jaar later wordt de crimineel geliquideerd in de flat Kikkenstein in Amsterdam. Een bloemlezing uit zijn uiterst vertrouwelijke verklaringen.

belhadjOp 9 mei 2016 horen bewoners van de flat Kikkenstein in Amsterdam Zuidoost rond half zes in de ochtend harde knallen. Ze treffen dan de ernstige gewonde Rotterdammer Abderrahim ‘Appie’ Belhadj aan de op de grond en bellen de politie. Reanimatie helpt niet meer: Belhadj sterft. En Amsterdam heeft er weer een liquidatie bij.

Het onderzoek van het Team Grootschalige Opsporing (TGO) naar de afrekening krijgt de naam 13Aker. Belhadj blijkt goed bij kas. De rechercheurs vinden tienduizend euro bij hem. Analyse van de kogels en hulzen wijst uit dat Belhadj met een 9 mm vuurwapen is doodgeschoten.

Al snel blijkt dat Belhadj een interessante achtergrond heeft. Belhadj is een van de criminelen die op de ‘dodenlijst’ van de verdachten uit het onderzoek 26Koper stonden. Het betreft het onderzoek naar een groep mannen uit Utrecht en omgeving die betrokken was bij een enorm wapenarsenaal en liquidaties zou voorbereiden. Mogelijk zelfs uitvoeren. De moordservice op wielen, zo noemen we de club in De Telegraaf.

Beelden van Belhadj stonden op een SD-kaart die bij verdachten thuis waren gevonden. Hij was gefilmd bij de McDonalds in Nieuwegein, samen met een vriend. Dat de verdachten de kaart zo lieten rondslingeren is oliedom. Maar dat ook nog eens twee andere verdachten zijn te horen op de gegevensdrager, is al helemaal niet te vatten.

De politie benadert alle personen op de kaart: wie zijn de criminelen en waarom werden ze geobserveerd? Belhadj wordt op 20 oktober in Rotterdam gehoord door rechercheurs van de Landelijke Eenheid, zo blijkt uiterst vertrouwelijke stukken.

‘Ik kom er nu achter, dat ik bepaalde mensen ken, die mij iets ernstigs willen aan doen, dan trek ik mijn mond open (NB: letterlijke weergave, dus soms slecht lopende zinnen)’, zegt Belhadj tegen het koppel rechercheurs. Belhadj is bang.

Schutters 2
De schutter

‘Dit komt natuurlijk wel op papier, uiteindelijk wordt dit uitgewerkt. Er kunnen misschien ook dingen zijn, eigenlijk zou ik het wel willen zeggen, maar ik wil het niet op papier’, laat hij weten.

‘Dan zouden we nog even met de officier kunnen overleggen om te kijken of er ander manieren zijn, dat het naar boven komt, zonder dat het vastgelegd wordt’, zegt een van de rechercheurs.

Belhadj: ‘Dat ik jullie wijzer maak, zonder dat mijn naam op papier komt.’
Rechercheur: ‘Precies. Dan moet we met de officier overleggen of dat mogelijk is. Maar dan kan je je er voor jezelf alvast over nadenken.’

De rechercheurs willen weten of Belhadj enig idee heeft wie hem op de korrel heeft en waarom. Ze stellen vragen over de moord op Rucienne ‘Poporois’ Caupain, een man die in maart 2014 in Amsterdam werd vermoord. Caupain was een maatje van Belhadj. Ook Jason (JayJay) D. komt ter sprake. Hij was kort verdachte van de moord op Caupain.

Het gaat over conflicten en verhoudingen in de onderwereld. Over Marokkanen, Antillianen. Over ‘rippers’ en topcriminelen als Gwenette Martha. En over boze Colombianen.

Op 4 november volgt een tweede ontmoeting. De rechercheurs zeggen tegen Belhadj dat ze vermoeden dat iemand in zijn omgeving hem gelokt heeft: ‘weggetipt’ heeft aan de partij die Belhadj kennelijk wilden pakken. Dan praten de drie over het onderzoek 26Koper. Belhadj weet precies waar het over gaat.

Belhadj: ‘Dat is echt andere shit. Die mensen hebben geen geweten, dan heb je geen gevoel. Het is of geld of dood. Ook bij die criminelen in Amsterdam enzo, staatsliedenbuurt, daar heb ik ook veel van gelezen. Terwijl het niet echt in onze genen zit. Marokkanen kunnen heel veel dingen. Ze zijn goed in allerlei dingen. Dit is echt iets nieuws.’ Dan eindigt het gesprek.

nieuwegein wapens
De wapens van 26Koper

Op 19 november volgt een nieuwe ontmoeting, ’s avonds om acht uur in Rotterdam. Het is verreweg het meest brisante verhoor. ‘Ik wil wel wat dingen zeggen Maar zonder dat ding.’ De getuige wijst naar de opnameapparatuur. ‘Dat wordt lastig’, zegt de rechercheur. Het gesprek laat duidelijk zien dat het 26Koper-team jaagt op de personen die aan de touwtjes trekken: de laag boven de verdachten die al zijn opgepakt.

‘Dat is voor ons belangrijk. Wij willen gewoon de mensen aanhouden, die jou dit wilden aandoen. Dat is hetgeen dat wij willen. Niks meer en niks minder’, zegt een rechercheur. Dan zegt Belhadj: ‘Dat is ook wat ik wil. Maar op het moment dat ik ga praten, wil ik dingen zeggen, die jullie gewoon helpt. Ik help jullie bewijstechnisch, that is it, maar ik wil het niet op papier, niks.’

Volgens Belhadj hebben ze hem in het vizier omdat ‘er niet betaald is in het buitenland’. ‘Ik ben verantwoordelijk’, licht de Rotterdammer toe. De rechercheurs dringen er bij Belhadj flink op aan.

‘Eigenlijk zeg jij concreet zeg maar dat je, dat er iets mis is gegaan qua betalingen en dat jij denkt dat degene mogelijk de opdrachtgever is om jou te liquideren. En je wilt vertellen wie dat is, alleen niet met dat ding aan. Niet op papier. Dus wat ik kan doen, is heel even overleggen met de teamleiding en dan kunnen we kijken hoe we daar een mouw aan kunnen passen. En, wie weet zegt zij wel dat het niet anders kan dan dat het daar op gaat en dan gebeurt het niet en anders dan horen wij de mogelijkheid hoe we wel ” . ….. Dan is het voor iedereen duidelijk voor Ab en dan is het duidelijk voor ons. Dan is het voor iedereen duidelijk.’

Belhadj is extreem voorzichtig: ‘Ik kan je meegeven, dit zijn geen kleine jongens. Dit is totaal geen kleine jongen. Echt, geen kleine…..Het is zelfs in jouw geest, dat je bedenkt een grote jongen, maar dan nog groter dan groter.’ De Rotterdammer zegt dan open te staan voor een getuigenbeschermingsprogramma. Het gesprek wordt beëindigd.

Op 25 november zal Belhadj de verklaring van 19 november gaan ondertekenen. Maar hij trekt zich terug. De Rotterdammer vreest voor zijn leven. Een half jaar later blijkt dat de vrees niet onterecht is. De grote vraag is: heeft Belhadj uiteindelijk namen genoemd? En zijn het dezelfde namen als getuige Ebrahim B. heeft genoemd: T. en B. El H. uit Utrecht?

Het onderzoek naar de moord op Belhadj is nog in volle gang. Naar verluid zijn er parallellen met het onderzoek naar de onthoofding van Nabil Amzieb en andere liquidaties in de Mocro-oorlog. Of er inderdaad verbanden zijn, moet nog blijken.

(Martin Kok heeft een foto van T. ‘De Neus’ op Vlinderscrime)

Mick van Wely

TIPS? m.van.wely@telegraaf.nl)

(Info graag alleen gebruiken met bronvermelding)

 

 

 

Boek Levenslang: met korting, krabbel of lezing!

Wilt u alles weten over de zwaarste straf van Nederland, levenslang? Koop het boek Levenslang, de straf en de daders van Mick  van Wely nu met flinke korting en een persoonlijke noot.

LevenslangDe straf levenslang voor de zwaarste misdaden en de gevaarlijkste killers in Nederland staat weer volop ter discussie. Er is sprake van de invoering van een tussentijdse toets die vervroegde vrijlating mogelijk moet maken. Rechters zijn terughoudend om de straf der straffen op te leggen. Want: levenslang is ons land nog steeds levenslang. En daar is Nederland herhaaldelijk voor de op vingers getikt. Nabestaanden morren: hoe kan het dat de moordenaar van hun dierbare straks een tweede kans krijgt? Hun was toch levenslang beloofd?

Het boek Levenslang bestaat uit razend spannende verhalen en behandelt de geschiedenis van de straf. Alle aspecten van de straf komen aan bod en alle zaken sinds de invoering van levenslang in 1870 staan in het boek beschreven.  Het boek is nu voor 15 euro te krijgen met een persoonlijk noot van de auteur.

Bij de aanschaf van tien boeken krijgen geïnteresseerden een gratis lezing: met de laatste ontwikkelingen op het gebied van levenslang. Leuk voor een dispuut of studentenhuis! Stuur een mail naar: m.van.wely@telegraaf.nl voor nadere info.

Lees hier recensies en passages.

Nieuwe link tussen ‘moordservice’ en Spyshop-moord

Werd de Spyshop-eigenaar Ronald Bakker geliquideerd omdat hij de politie informatie had verstrekt over verdachten uit het liquidatieonderzoek 26Koper, de ‘moordservice’?

Opnieuw is er een link tussen beide zaken. De 27-jarige man die in mei werd aangehouden voor de liquidatie van de Spyshop-eigenaar Ronald Bakker (foto links) in Huizen in september, blijkt namelijk in zijn cel te zijn gearresteerd. Mourad B. zit sinds februari vast als verdachte in het 26Koper onderzoek, naar een groep mannen uit Utrecht en omgeving die liquidaties zou voorbereiden.

Ronald BakkerDat deze Mourad B. uit Utrecht voorkomt in beide onderzoeken is pikant. Enkele weken voordat Bakker (59) in Huizen werd doodgeschoten, waren rechercheurs uit het 26Koper-onderzoek in de Spyshop van Bakker in Nieuwegein.

Ze vroegen in de winkel informatie op. Verdachten uit het onderzoek hadden in de shop spionage-apparatuur gekocht die was gebruikt om mogelijke liquidatiedoelwitten mee te volgen. De winkel verstrekte cruciale informatie aan de politie. Mogelijk was de liquidatie van Bakker een waarschuwing of signaal dat praten met de politie keihard wordt afgestraft.

Bakker werd op 9 september vlakbij zijn woning doodgeschoten. Het dochtertje van de vader van vier kinderen was getuige van de spijkerharde afrekening op klaarlichte dag.

In februari liet justitie Mourad B. oppakken voor het 26Koper-onderzoek. Hij wordt verdacht van het voorbereiden van liquidaties en betrokkenheid bij een enorm wapenarsenaal dat vorig jaar in Nieuwegein werd gevonden. Zijn dna is aangetroffen op een automatisch vuurwapen. B. zou mensen observeren die op een soort dodenlijst stonden. Twee van deze personen zijn dit jaar geliquideerd.

De moordenaar van BakkerIn mei hield de politie Midden-Nederland die onderzoek doet naar de moord op Bakker, Mourad B. aan in zijn cel. De politie vermoedt dat B. de Spyshop-eigenaar volgde en de daadwerkelijke schutter inseinde. Tot frustratie van politie en justitie is B. zette de rechter-commissaris een streep door de verdenking. De Utrechtenaar zit nu alleen nog vast voor het 26Koper-onderzoek.

Een tweede verdachte zit nog wel vast: dat zou de daadwerkelijke schutter zijn. De schutter werd na de liquidatie vastgelegd op zijn motor (zie foto rechts).

„De man uit Utrecht is voor ons nog steeds wel verdachte. Het onderzoek naar de moord op Bakker loopt nog”, zegt een woordvoerder van het Openbaar Ministerie Midden-Nederland over Mourad B.

Tips? m.van.wely@telegraaf.nl